O nec docta nimis necdum satis apta cothurno,
musa, sed ad teneros ingeniosa sales,
digna amaranteis crines intexere sertis
et madidam Assyrio tingere rore comam
ac gelidos circum fontes, per gramina laeta
virginibus mixtos ducere nata choros,
dum licet et virides suadet decedere in umbras
Phoebus et argutum concitat aura nemus,
huc placidum ad fontem ripae subeamus opacae,
qua sua Sebethos candidus arva rigat;
hinc non vulgatos fontis referemus amores,
quos legat in nomen Fannia nata meum.
Amnis, harundinea velans tua tempora mitra,
et dolor et carae Doridos aptus amor,
quis tua tam riguo mutavit membra liquore?
Nunc amnis, certe candidus ante puer.
Forma tibi nocuit, nocuit placuisse puellae,
iraque coerulei quam male nota dei.
Litore constiteras; illue quoque coerula nymphe
currit in amplexus nympha decora tuos.
Alcyones testes, testes vineta Vesevi
vos pariter socio secubuisse toro.
Lectus erat frondes et opaci gramina campi,
umbra erat antiquis myrtea silva comis;
silva comas frondosa dabat, quae lenibus auris
spirabat zephyro sollicitante nemus ;
tum volucres laetis concentibus aera miscent
et raucum illisis murmurat aequor aquis.
Forte inter virides Nereidas una loquaci
ore, sed et Nereo fida ministra, fuit;
vidit ut haec molli capientes litore somnos
Nerea non fictis sedula rebus adit.
I Ile autem irato properans ad litora curru
coerula coeruleis per vada currit equis;
cuius ob adventum resonant Tritones in antris
candidaque in scopulis laesa remugit aqua.
Excita nympha latet, te somnus perdit inertem
coerulaque in membris fuscina iacta tuis.
Flerunt Noleae, fierunt te Sarnides undae,
flevit discissis mater Acerra genis, 40
et Stabias nymphas inconsuetumque Vesevum
tunc etiam lacrimis immaduisse ferunt;
scilicet is tenerae recolebat furia iuventae
et memor antiqui maestus amoris erat.
Multos hunc perhibent crudeli funere menses 45
confectum specubus delituisse suis;
at postquam in rabiem dolor hic se vertit acerbam,
vindex ex antris prosilit ipse cavis
eructansque vomit fumantis pectoris ignes
ignibus et latos undique vastat agros; 50
iamque insurgebat ponto tumidumque per aequor
iactat ab incensis saxa liquata iugis,
cum subito ex alto vox reddita: « Nunien aquarum
Sebethos fonti est nomen honosque suo».
Nec mora: qua iacuit, vitrei fiuxere liquores 55
in laticemque abeunt membra soluta novum ;
e puero liquidus fit fons, fìt numen et idem
ex homine; bine subitis in mare currit aquis.
Talibus ille ferox victus mentemque repressit
imposuitque suae Bacchica serta comae 60
laetior et campis duxit de monte choreas
concinuitque novo carmina digna deo.
Haec tibi, quae canerem molli resupinus in umbra.
edidit imparibus nostra Camoena modis;
tempus erit, caros cum dicemus hymenaeos, 65
ut sit iuncta tuo Parthenopea toro;
interea nostri nomen titulusque libelli
prò tibi promisso munere pignus erit.