Candidior nivea Veneris, mea Fannia, planta es
et Charitum tenero lactea crure magis,
Aurorae praelata coma, praelata nitore;
Hebe munditiis cesserit ipsa tuis,
cesserit aspectu Lede Hermioneque papillis,
Flora genis, cedat Tyndaris ore tibi ;
nigraque formoso furata es lumina Amori
et per te caecus dicitur ille puer.
Naiadum illecebris cum sis lascivior et sit
usque comes dictis gratia blanda tuis,
ambrosia hinc teneris stillat tibi roscida labris,
ambrosia hinc roseo spirat ab ore tibi.
Huius in amplexus, superi, properate. Sed ipse
praeveniam, nec tu, bella puella, neges.
Magna peti fateor; veruni mihi magna petenti
contingat niveo pectore posse frui.
O mihi si liceat partes tractare latentis;
cedite, di ; hac vincam condicione deos.
O bona non tractanda homini, bona digna rapina
coelicolum, superis o bona digna locis.
Deficio : gelidis suffundite tempora lymphis.
O desiderii lenta cupido mei.