Litus o, nostris faveas querelis
sparsaque ad siccas ades, alga, cautes,
vos meos questus procul icta longe
saxa. fovete.
Ulene heu quondam Polyphemus, ille
maeret ad fluctus? Pudet heu canorae
fistulae, quae olim et tilias et alnos
blanda movebat.
Cuius ad cantum pecudes coibant
et ferae e lustris et aves ab alto
aethere et mutae procul a Palici
litore ranae.
Ad meam dulcis Gelaé cicutam,
ad meam mollis Lilybaea avenam
et meos flava ad calamos ruebat
Acianea,
saepe et ad nostros Arethusa cantus
flexit et molles iniit choreas,
saepe et ad nostros numeros per actam
lusit Anape.
Agmen o felix ovium, beati
et greges, felix aries et hircus;
hunc amat mulcens Arethusa, at illuni
ardet Anape,
illa Cirronem viola coronat,
haec Cerastinum religat cypero,
ludit in pratis utraque et sequenti
plaudit amanti.
O ubi il le, il le est Polyphemus, albi
velleris dives niveique lactis,
mille quem vaccae, totidem iuvenci,
mille capellae
cura suis haedis pecudesque mille,
mille post agni comitantur? Albet
terra candore et nemora ipsa balant,
balat et aer.
Mille equae armentum Polyphemi et Aetna,
Aetna miratur Polyphemon. Una
ridet informis Galatea, nigro
pectore, nigris
displicens mammis Galatea. Abite,
mille oves, mille et pecudes, capellae
mille cum fetu, procul ite, equarum
tanta propago:
hoc pedum dextrae decus, hoc puella
Bruttiae gentis Galatea ridet,
ridet hoc saxo sata, ridet heu heu
hoc Galatea,
quod tremit litus Siculum, quod Afra
horret et Syrtis. Procul ipse rupem
colle de summo obiciam et fluenti
ostia claudam,
ne in mare accessus pateant superbae,
quae meam temnit male grata barbam,
iure cui Marsi invideant et ipsi
Cinyphii hirci;
quae meos spernit male amica cirros,
quis vel intonsae invideant capellae;
quae meo avertit faciem galero,
dedecus undae.
Hunc mihi dono dedit illa quondam
carminum cultrix Elyme atque avenae,
despuit quem (prò pudor) e lutoso
edita fonte.
Lumen hoc unum mihi, quod decora
fronte diffulget, nec honore soli
cedit, hoc, o Crathidis orta coeno
filia, damnas?
I nigris mammis, nigricante dente,
crine subcrispo Galatea, et amne
merge te immundo. Polyphemon Aetna,
Aetna tenebit,
Aetna nympharum decus, Aetna florum
mater. O longum mihi culta, salve,
et tuos ignes specula e suprema
porrige amanti.
Ite, oves, ite, o placidae capellae.
Lucet. En montis dea porgit ignes.
Linquite et noctem Galateae et atram
linquite nubem;
ite io, fidae comites capellae,
eia io, incanae pecudes, abite;
vos manet meque innuit en ab altis
rupibus Aetna.