Reddita ne doleas, felix Maguntia, casus,
Antistes rediit, qui tibi ferret opem.
Ne moerore gravi lacrymans orbata jaceres,
Te meruisse fame............
Porrigit ecce manum genitor Sidonius urbi:
Quo renovante loco prisca ruina perit.
Jura sacerdotii sacro moderamine se vans,
Per cujus studium crevit et ipse gradus.
Parturit assidue gravidos Ecclesia fructus,
Quamvis Apostolico vinctus amore regis.
88.0308C| Suscipit haeredes, coelesti germine natus,
Tali nupta viro, quando marita placet
Te vigili custode, lupus non diripit agnos,
Te pascente gregem, non ovis ulla perit.
Cautius in toto per mitia pascua ducis;
Toxica ne noceant, florea rura paras.
Sis cibus ut populi, placide jejunia servas,
Et satias alios, subtrahis unde tibi.
88.0309A| Nudos veste tegis, captivis vincula solvens,
Deposito reddens libera colla jugo.
Exsulibus domus es, et esurientibus esca,
Felix, cui Christus debitor inde manet.
Te doctrina probum, providentia sacra modestum,
Fecit et eloquio vincere mella tuo.
Templa vetusta novans, specioso fulta decore,
Inseris hinc populis plus in amore Deum.
Ut plebem foveas, et Rheni congruis amnes,
Quid referat terris, qui bona praebet aquis?
Hic quod fana micant, et instaurata quod exstant,
Vivis in aeterno, laude fluente tibi.
Hac crescas longos meritorum fruge per annos,
Et crescente diu de grege vota feras.