Fortes bonique perennant.
Quid, trux, superbo transigis, Atropos,
Festum triumpho laetitiae diem?
Cur arrogantes fastuosis
Das manibus pedibusque plausus?
Ergone tantum, livida, gaudii
Amoeniori pectore concipis,
Vim Lithalorum Rudominas
Fatifera cecidisse falce?
Durat caducum nil stabili pede,
Ast usitato labitur impetu:
Mortalis aevi sorte versat
Ambigua Nemesis volumen.
Semel (fatemur) funeris omnibus
Trames terendus; serius, ocius
Omnes ad unam pulverantis
Persephones properamus urnam.
Verum virorum nescia fortium
Virtus recondi mortifera specu,
Aeternitatis degit annos,
Perpetua coliturque fama.
Vivit Joannes, vivit et inclitus
Contemperata laude Georgius,
Et laureatas ambo palmas
Empyreis referunt in oris.
Hic pro Tonantis Numine Maximo
Et Christiani nomine dogmatis,
Pro patria regisque vita
Armisonum coluit Gradivum.
Formidolosos pectore Martio,
Risit furentis Massagetae globos,
Et contumaces Concanorum
Messuit impavidus cohortes.
Depurpurantem sanguine Turcico
Campus liquorem Valachicus bibit;
Podoliarum foeta tellus
Tartarico tumuit cruore.
Maturus aevo Nestoreo parens
Virtutis astro fulsit amabili:
Lumen Minervae, fama Phoebi,
Relligionis Atlas Quirinae.
Uterque dignus perpete gloria,
Uterque dignus Coelicolum throno,
Uterque dignus sempiterno
Colloquio Triadis potiri.