Nulla est superae violentia Legi.
Pande fores lacrimis, moesti dolor intime cordis,
Funereo luctus proluat amne genas.
Una dies patrem tumulat natumque recondit,
Et pater et natus jure dolendus erit.
Ille pater moritur, soboli qui perpete fama
Factisque ostendit nobile laudis iter.
Qui monitu facili dictisque sequacibus uno
Quaerere virtutum jussit amore vias.
Divitiis pollens sanctoque potentior auro,
Aeterno fecit surgere templa Deo,
Ceratis toties tabulis et fascibus hostis,
Bullatas vidui sprevit honoris opes.
Sola catenatos virtus quae ducit honores,
Nexibus adjunxit pectora justa suis.
Non levis ambitio, et mendaci perlita fuco
Gloria magnificos traxit ad ima sinus.
Ignes relligio longaevis praetulit annis,
Et quidquid probitas jugis amare docet.
Nec genitore minor soboles pro sede paterna
Purpureis tinxit membra strategus aquis.
Bellator petiit generosa Georgius arma,
Hannibal infracto robore, Marte Milo.
Hem, vix Th rejicias ferrum contorsit in Hydras,
Dum capita ense petit, saucius ense cadit.
Ah quantus rueret per Moschica proelia miles,
Qualiter aut celeres funderet iste Getas.
In Gothicos iret quanta cervice Leones,
Servaret patriae si fera Parca virum.
Martia majorum spectaret turba nepotem
Antiquis palmas accumulare novas.
Thomas ille foret, patriae, Laurentius alter,
Qui patrium auxerunt Marte favente decus.
State piae lacrimae, patrem natumque dolemus
Verum tristitiae debet inesse modus.
Diptera quod coeli aeterno conclusit ab aevo,
Mergere decretum lacrima nulla potest.