O casta Sponsa, quam tegit
Formosa mundi gratia;
Ut omnia miror, ut tuos
Mecum capillos supputo!
Tales ocelli purpurant
Castae columbae; quam suo
Decenter a fastigio
Crinalis unda defluit!
Quales capellarum greges.
Cum jam verecundo pudet
Latere stellas gurgite;
Omnes gemellis foetibus,
Omnes pudici fluminis
Recente rorantes aqua
Tonsis Galatiadi jugis
Suum recurrunt ad larem.
Hinc et illinc euntibus
Vesper lucernas aetheris
Praeportat, et saltantibus
Jam fuscus arridet dies.
Quam delicato candidam
Disponit ore grandinem
Eburnus ordo dentium?
Ut innocenti taenia
Conchyliati muricis
Superbit ostro; sic tuis
Diffusa labris gratia
Suos in amnes liquitur,
Suasque decurrit genas,
Frontique cincinnus decens
Alludit et sanctos meo
Casses Amori fabricat,
Cordique ponit retia.
Ut blanda vultus purpura,
Duplexque malarum color,
Cauros ridet, stultos Notos,
Pandisque mirantem procul
Apeliotam faucibus!
Ut mala longe Punica
Blandis tenent saporibus;
Si forte cultri vulnere
Libro recisi corticis
Vulgant odorum copiam!
Reliqua desunt.