Tristor cum speculum inspicit Loysa,
Nam si quid ualeant sui lepores
Sciat, quos roseis fouet labellis,
Quid uultus faciesque gratiaeque,
Multo durior in dies diesque,
Preces et lacrumas superba spernet,
Nec mortalibus hos suos lepores
Nec uultum faciemque gratiasque
Concedet, Superis dicata tantum.
Laetor cum speculum inspicit Loysa,
Nempe si reputat suos lepores
Secum, quos roseis fouet labellis,
Si uultum faciemque gratiasque,
Istam duritiem et ferum rigorem
Saeui pectoris expedita spernet,
Ut mens, et facies suauitate
Conspirent simul et pares ferantur.
Sic miser nimis et nimis beatus
Tristor dum speculum inspicit Loysa,
Laetor dum speculum inspicit Loysa.