Tristi quid potius Noto
Diuexante graui flamine fraxinos,
Halwini, faciam ? Niues
Aggestae lacerant brachia quercuum;
Emissisque Aquilonibus
Acris saeuit hyems frigore et imbribus;
Tectis horrida stiria
Dependet. Pluuio quid potius die,
Halwini, faciam ? Foco
Large insterne, puer, ligna, merum cado
Depromas, ueteri cado,
Quem Canaria dimisit ab insulis,
Quas Fortuna fauens beat,
Fumosamque foco diripe protinus
Pernam, frigoribus sapit
Perna et uina placent mascula. Nec graues
Curas aut animum anxium
Dissoluas melius quam ueteri mero.
Atqui ut uina placent mihi
Non uulgaria, sic non cupiam dapes
Raras, perna satis mihi
Cui farcimina quis si uelit addere
Nil his ulterius petam.
Tantum sint socii, quos ueteres mihi
Iunxerunt Grudii, Hazius,
Snecus, Ulaminius, quosue sacrae mihi
Addixere Aganippides,
Cordus, Meierus, Meuchenius, Canis,
Aut Lernutus impiger,
Aut quicunque alii sollicitudines
Audent post cyathos leui
Propulsare lyra et carminibus sacris
Securi quibus imperent
Reges, quos creperae concutiant tubae.
Non hos terrificet mare,
Ne merces Cyprias fluctibus obruat.
Non, ut saeuiat Africus,
Ad turpes timidi confugient preces :
Si quae cura animum coquit,
Haec sit quam Dominae progenerat rigor.
Illam, cum neque tigrides
Saeuo nutrierint lacte nec asperis
Ursae in montibus, anne spes
Sit flecti hanc precibus posse frequentibus ?
Si qua est asperior tamen,
Quae nec carminibus nec precibus queat
Flecti, huius subito potens
Curam ex pectore uis diluerit meri.
Sed coniux mea me tenet
Adsuetum gracili uiuere sub iugo,
Quae tam dulciter imperat,
Libertate magis seruitium ut mihi
Illius placeat, neque
Commutare uelim ditis Iberiae
Adsuetum imperio iugum.
Sic dulces pluuiae, sic hyemes placent.
Haec si arriserit aut fauet,
Ipsis ex niuibus prosilient rosae,
Haec cum sub lare paruulo
Nobis iuncta oculis dulce micantibus
Agrestem exhilarat domum,
Non soles alios, non alios petam
Flores, illius in labris
Inseuit uiolas purpureas Venus.