Esto nunc Sol testis et haec mihi Terra precanti
Et dirae Vltrices et tu, Saturnia Iuno!
Ad te confugio, nam te dare iura loquuntur
Conubiis. si quid pietas antiqua labores
Respicit humanos, nostro succurre labori, 5
Alma Venus! quicumque oculis haec aspicis aequis,
Accipite haec meritumque malis aduertite numen!
Quid primum deserta querar? conubia nostra
Reppulit et sparsos fraterna caede penates.
Quid Syrtes aut Scylla mihi, quid uasta Charybdis 10
Profuerit mediosque fugam tenuisse per hostis?
Inprobe amor, quid non mortalia pectora cogis?
Iussa aliena pati iterumque reuoluere casus,
Ire iterum in lacrimas. sed nullis ille mouetur
Fletibus, infixum stridit sub pectore uulnus. 15
Extinctus pudor atque inmitis rupta tyranni
Foedera et oblitus famae melioris amantis
Oblitusue sui est: lacrimae uoluuntur inanes.
Nusquam tuta fides, uana spe lusit amantem
Crudelis. quid, si non arua aliena domosque 20
Ignotas peteret, pro uirginitate reponit?
Heu pietas, heu prisca fides! captiua uidebo
Reginam thalamo cunctantem ostroque superbo
Haut inpune quidem, si quid mea carmina possunt!