CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaMatthias Casimirus Sarbievius

Matthias Casimirus Sarbievius · Barroco

Lyricorum libri quattuor — IV — ODE VII. Ad Caesarem Pausillpium, Davidis regis et vatis lyricae poesi Latinam non esse parem.

latín

Jessea quisquis reddere carmina
Audet latini pectine barbiti,
Audet redordiri superbae
Turrigeras Babylonis arces.

Quantus Poloni e vertice Carpati
Ruptis inundat Vistula fontibus;
Se fert, inexhaustusque tanto
Isacius ruit ore vates.

Utcumque pastor duxit in avias
Armenta valles, aut gelido super
Jordane muscosaeque Bethles,
Aut liquidis Acaronis undis:

Dulci renarrat carmine melleis
Manasse retro saecla liquoribus,
Vinique rivos, et vetustas
Lacte novo trepidasse ripas.

Seu forte miles belligeras lyra
Transsumit hastas, et Superum pio
Scutumque loricamque Regi
Induitur, femorique magnum

Appendit ensem, qui male pallida
Urat minaci sidera fulgure,
Urbesque regesque et tremendo
Regna metat populosque ferro.

Seu Christianis grande nepotibus
Evolvit aevum, sive adamantinis
Decreta coeli fixa valvis;
Sive hominum Superumque Patrem

Stellante mundi sistit in atrio,
Cum torvus alti nube supercili
Dijudicandorum supremus
Consilio stetit in Deorum.

Illi et propinquus terror in aureo,
Et Fas, et aequi strenua Veritas,
Et Candor assedere scamno,
Et liquidae sine nube Leges.

Quis ducat aequo pectine sutilem
E luce pallam? quis sub ianthini
Tentorio coeli sedentem,
Quis rutilis diadema dicat

Crinale stellis? quis memoret Deum
Late trahentem syrma per aureum
Mundi pavimentum sequaci
Sidera conglomerare limbo?

At quantus inter Niliacas chelyn
Intendit undas, cum reducem Pharo
Mosen Erythraeisque ducit
Isacidum pia castra lymphis?

Hinc ruptus atque hinc artifici lyra
Pontus rigenti dissiluit freto, et
Circum pependerunt euntes
Marmoreis maria alta muris.

Videre stratis te, Deus, aequora
Videre tonsis, et liquido pede
Fugere: porrectas in altum
Ipse timor glaciavit undas,

Et stare jussit. Non humili sono
Terrasque et ictos increpuit polos
Armatus aether: hinc rubenti
Fulgura dissiluere rima:

Interque crebrae verbera grandinis,
Undasque flammasque et trepidantium
Duella ventorum, superbi
Frenigeras Pharaonis alas,

Currusque et hastas sanguineum mare
Jam non inani nomine proruit
Late superfusum: cruentos
Servat adhuc memor unda sulcos.

Tum vero victor quadrijugas super
Sublimis auras se Deus extulit,
Longeque frenatis tetendit
Sacra Notis Zephyrisque lora.

At laeta circum flumina vitreis
Plausere palmis, et velut arietes
Succussa certatim supinis
Culmina subsiliere silvis.

Haec nos nec olim Sarmatica rudes
Ausi Camoena, nec modo Dardanas
Culti per artes, fortiore,
Pausilipi, recinemus oestro:

Satis daturi, si Salomonia
Utcumque lenes tendere barbita,
Castam Sunamitim et pudicos
Carmine sollicitamus ignes.

Sigue explorando

Por su autor
Matthias Casimirus Sarbievius · 440 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Lyricorum libri quattuor — IV — ODE VI. Palinodia ad Parodiam Joannis KochanoviiLyricorum libri quattuor — IV — ODE XVI. Ad equites Polonos. Illos quam maxime campestribus proeliis idoneos esse. →

Expediente

Autor
Matthias Casimirus Sarbievius
Título
Lyricorum libri quattuor — IV — ODE VII. Ad Caesarem Pausillpium, Davidis regis et vatis lyricae poesi Latinam non esse parem.
Lengua
latín
Época
Barroco
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-lyricorum-libri-quattuor-iv-ode-vii-ad-caesarem--matthias-casimirus-sarbieviu-db54fd
Cita recomendada
Matthias Casimirus Sarbievius, «Lyricorum libri quattuor — IV — ODE VII. Ad Caesarem Pausillpium, Davidis regis et vatis lyricae poesi Latinam non esse parem.», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-lyricorum-libri-quattuor-iv-ode-vii-ad-caesarem--matthias-casimirus-sarbieviu-db54fd.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.