Dives Galesus, fertilis accola
Galesus Istri, dum sua Dacicis
Fatigat in campis aratra,
Et galeas clypeosque passim ac
Magnorum acervos eruit ossium;
Vergente serum sole sub Hesperum,
Fessus resedisse et solutos
Non solito tenuisse cantu
Fertur juvencos, Carpite, dum licet,
Dum tuta vobis otia, carpite,
Oblita jam vobis vireta
Emeriti, mea cura, tauri:
Victor Polonus dum posita super
Respirat hasta, sic etiam vigil
Saevusque. Pro! quantis, Polone,
Moldavici tegis arva campi
Thracum ruinis! quas ego Bistonum
Hic cerno strages! quanta per avios
Disjecta late scuta colles!
Quae Geticis vacua arma truncis!
Hac acer ibat Sarmata, (Thracibus
Captivus olim nam memini puer)
Hic aere squalentes et auro
Concanus explicuit catervas.
Heu, quanta vidi proelia, cum Dacis
Consertus hastis campus, et horridi
Collata tempestas Gradivi,
Ambiguis fluitaret armis!
Suspensa paullum substitit alitis
Procella ferri; donec ahenea
Hinc inde nubes sulphurato
Plurima detonuisset igni.
Tum vero signis signa, viris viri,
Dextraeque dextris, et pedibus pedes,
Et tela respondere telis,
Et clypeis clypei retundi.
Non tanta campos grandine verberat
Nivalis Arctos: non fragor Alpium
Tantus, renitentes ab imo
Cum violens agit Auster ornos,
Hinc quantus atque liinc impetus aereo
Defusus imbri. Miscet opus frequens
Furorque virtusque, et perenni
Immoritur brevis ira famae.
Diu supremam nutat in aleam
Fortuna belli. Stat numerosior
Hinc Bessus, hinc contra Polonus
Exiguis metuendus alis.
Sed quid Cydones, aut pavidi Dahae,
Mollesque campo cedere Concani,
Quid Seres aversoque pugnax
Parthus equo Cilicumque turmae,
Contra sequacis pectora Sarmatae
Possent fugaces? Hinc ruit impiger
Polonus, hinc Lithuanus; atro
Quale duplex ruit axe fulmen:
Aut qualis alto se geminus jugo
Devolvit amnis, raptaque cum suis
Armenta silvis, atque aperto
Praecipitat nemora alta campo.
Heu, quale saevus fulminat aeneo
Borussus igni! Non ego Livonum
Pugnas et incosulta vitae
Transierim tua, Russe, signa.
Vobis fugaces vidi ego Bistonum
Errare lunas, signaque barbaris
Derepta vexillis, et actam
Retro equitum peditumque nubem.
Virtute pugnant, non numero, viri:
Et una silvam saepius eruit
Bipennis, et paucae sequuntur
Innumeras aquilae columbas.
Heu, quae jacentum strata cadaverum!
Qualemque vobis Aedonii fuga
Campum retexere! Hic Polonam
Mordet adhuc Otliomannus hastam:
Hic fusus Aemon: hic Arabum manus
Confixa telis: hic Caracas jacet
Conopeis subter Lechorum,
Non bene pollicitus minaci
Coenam tyranno. Spes nimias Dens
Plerumque foedos ducit ad exitus,
Ridetque, gaudentem superbum
Immodicis dare vela votis.
Quo me canentem digna trahunt equis,
Non arma tauris? Sistite, barbarae,
Non haec inurbana, Camoenae,
Bella decet memorare buxo,
Maj ore quondam quae recinent tuba
Seri nepotes; et mea jam suis
Aratra cum bubus reverti
Praecipiti monet axe Vesper.