Sunt et novarum non vacuae mihi
Laudum pharetrae. Prome reconditum,
O Musa, telum. Quem sonoro
Pieridum jaculemur arcu?
Sit meta Praesul, cui modo Plocia
Centum Poloni margine Vistulae
Eduxit armenta, et smaragdis
Grande pedum Tyrioque vittas
Inscribit ostro. Se speciosius
Plerumque doctae Palladis artibus
Indulget, et Musis amicam
Gaudet honor redimire frontem.
Pulchro ligari foedere gestiunt
Libris tiarae. Romuleas super
Aras honori, et dedicatis
Thura ferunt eadem Camoenis
Arsisse quondam: sed vigil ambitus,
Si possit, ipsas Coelituum solo
Permiscet aras, atque ab alto
Astra rapit Superosque coelo.
Vester, Camoenae, vester ad inclytas
Stat Praesul aras. Vos adamantinam
Sparsistis electro tiaram,
Qua vitreo pretiosus amni
Pingit feracem Narvia Moesiam:
Vos et bicorni Palladium caput
Pressistis auro, et gratulata
Carmina personuistis unda.
Vos pectus altum, consiliis simul
Abstersit atrae nubila patriae,
Mulcetis, et fastidioso
Excipitis reducem Senatu.
Quondam et perenni vivere nobilem
Donastis aevo, cum tulit aureos
Ad astra mores, atque avaro
Egregii monitus Pstrokoni
Invidit orco, candidus eloqui,
Verique dives: vos, miserabili
Bellis inborrescente regno,
Consiliis facilique rerum
Firmastis usu; ne popularibus
Fatiscat undis, neu male pendulis
Dextramque cervicemque rebus
Subtrahat. Ille meis legetur
Pars magna chartis; seu tenui lyra
Dicam Geloni foederis otia,
Maj ore seu plectro Lechaei
Arma virumque canam Gradivi.