Sic est, Aristi: novimus ardua
Sperare tantum. Quis juvenum prior
Magnum repentino lacessat
Carpathium Ioniumque bello?
Immensa magnae tempora gloriae,
Augusta vel spe vel facimus metu:
Votisque prensamus futura,
Non manibus. Sed euntis aevi
Occulta postquam nos rapuit fuga,
Bellamus omni consilio senes
Nullius exempli, et perennem
Desidiae trahimus catenam
Fer posterorum saecula. Succute,
Ignava bello succute saecula,
Quicumque plus a Dis honesti
Nominis ingeniique ducis.