Divum locatus consilio lapis,
Et dedicati liminis arbiter,
Quam rite de coelo migrantnm
Hospitio Superum coruscat!
Non tot fremebat littus Olympiis
Olim catervis, Graja Corinthio
Dum lustra certatim Tonanti
Instabilis celebraret Isthmos.
Te quippe Divum turba domesticum
Marmor supemi civibus aetheris,
Magnaeque majestas Parentis
Perpetuis habitabit annis.
I, perge felix, et latebras cavae
Telluris intra: qua tibi tutior
Templi superventura moles
Fortibus insideat columnis.
Hic nempe quisquis sacrificas manus
Inaugurato tinxerit unguine,
Coelumque solemnesque sacris
Muneribus cumulabit aras,
Et fronte plenum laetitiae diem,
Intaminatis pulcher honoribus
Ostendet aris, et serena
Per solidum feret ora vulgus:
Plebisque denso celsus in agmine
Divina coelo tendet adorea,
Quae terra, quae supplex adorat
Compositis pelagus procellis.
Nec vero surdis sideribus preces
Conchyliato murice fulgidi
Mystae feretis, dum faventi
Pro Carolo Carolique castris
Optata Diris vota litabitis.
In ore vestro sollicitus suas
Spes ille librat: et Tonanti
Et patriae sua sacrat arma.
Effrena vestra detumeant prece
Formidolosae bella Propontidos,
Et laevus Ister, et Gelonus
Vipereo metuendus ictu.
Illuc citato Martis in essedo
Toto vehatur Carolus impetu,
Et concatenatos superbis
Massagetas trahat in triumphis.
Juxta faventum cura Quiritium,
Densisque laudes agminibus ducem,
Et plausus, et depurpuratis
Gloria concomitetur armis.