Qualis trisulci fulminis impetus,
Quem Daedaleis foeta vaporibus,
Pinguemve pabulata terram
Per medias rapit ira nubes,
Fastidioso cum semel excidit
Immurmurantum carcere nubium,
Per regna ventorum, per auras,
Et dubias Aquilone silvas.
Per arva late, per juga concito
Grassatur igni: jam capitis minor
Aut Haemus aut percussa Calpe
Non humiles posuere fastus:
Intcrque diras dux equitat faces
Communis omnes per populos timor:
Et pone strages et supino
Deproperata ruunt tumultu
E nube fata, non sine montium
Clamore, longus quem glomerat fragor
Volentis audiri ruinae,
Et volucrum furiae Notorum:
Talis superbis irruit hostibus,
Mortis decoro pulvere sordidus,
Et per Musurmannos honestam
Explicuit Rudomina pugnam.
Illum futurae laudis et inclytae
Mercede famae gloria, mentium
Regina, nundinata morti,
Per medios rapuit Gelonos.
Quam pone virtus et decus, et comes
Injuriosae relligio necis,
Per tela, per formidolosos
Quadrupedantum onagrorum hiatus
Exercitati militis, obvio
Venale fato prostituit eaput:
Sed visus haud venire parvo
Magnanimus Rudomina leto.
Nam dum, duelli laetior, hostica
Opprobriorum murmura vindice
Excusat ense, barbararum immortuus
aggeribus cohortum,
Praesecta tandem colla volubili
Lapsu reclinat. Sed famula prope
Decusque praesignisque virtus
Semianimem subiere dextra.
Mox, expeditis corpore manibus,
Deproeliatrix gloria siderum
Occurrit, et fulvo reclinem
Ire jubet super astra curru.
At fama late tergemino tubae
Longaeva cornu saecula personat:
lo triumphe! vivit astris
Ille meus Rudomina, vivit.