Ne te, Pausilipi, fallat inanibus
Aetas deliciis, quae simul impigris
Incertum rapuit curriculum rotis,
Effreno citius labitur Africo.
Mendax forma bonum deficientibus
Annis praecipitat, vitrea concuti,
Dilabi facilis, cerea diffluere
Hornae more rosae, quam modo roscidam
Cum fovit tepidis mane Favoniis,
Dissolvit pluviis vesper Etesiis.
Nunquam, quod rapido pollice texuit,
Audet compositum Parca retexere:
Nec reddit refluo saecula turbine.
Felix ille, cui non breve temporis
Momentum placuit; qui juga mobilis
Aevi deposuit, qui sibi lucidam
Jam nunc sollicito lumine patriam, et
Arcem nobilium destinat ignium.