Aeli, non sumus arbores,
Ut, quo quisque loco natus, inutili
Duret perpetuum mora.
Nolis caeruleas Sarmatiae domos,
Et canae juga Russiae
Intentata mihi, dum Zephyri vocant,
Et siccae nivium viae.
Non frustra properis imposuit rotis
Currus Iapeti genus;
Et terram pavidos linquere navitas,
Pictis non sine carbasis,
Remorum celeri propulit agmine.
Non frustra patiens equi
Se sternit mediis trames in Alpibus.
Magno dignum iter Hercule
Naturae ingenium struxit, idoneis
Dimensum juga passibus,
Qua se praecipiti Gloria vertice
Lasso ostenderet Herculi:
Dignatusque sequi pergeret Hannibal,
Regnumque ac Libycos manu
Attollens populos Aeoliam super,
Et tristes nebulis domos,
Armatam Italiae infunderet Africam.
Non soli loca quaerimus:
Nusquam fixa satis Pergama transeunt:
Teucrique et Dolopes migrant.
Mutant magna suas regna vices: nihil
Perstat, quo genitum est, loco.
Cum primum geniti, matris inertia
Terrae viscera rupimus,
Moti particulam traximus aetheris:
Coelique ingenio patris,
Cum matre immemores stare, cucurrimus.