Felix, qui dubio forte caput supposuit Jovi,
Nutantique polo: nec trepida sceptra tenet manu,
Nec sperat cupidus, sed fruitur: nec pavidus tenet,
Sed securus habet. Tu, modici lenior imperi,
Nec plausum tacitae plebis emes; nec miserabiles
Divendes lacrymas nobilium caede Quiritium:
Te justus populi clarat amor. Cetera diffluent:
Hoc uno veniet dives opum copia flumine.