Huc, o beatis septa cohortibus
Regina mundi, sidereos, age,
Molire passus: huc curuli
Nube super Zephyroque praepes
Descende, sacri conscia liminis:
Qua dedicatis te Samogitia
Dignatur aris, et patronae
Thuricremi famulantur ignes:
Neu vota, Virgo, temne vocantium:
Quamquam micantum regia siderum,
Romaeque, Lauretique sedes
Dalmatico potior metallo:
Quamquam nivosi civis Enipei
Te non avaris ornet adoreis,
Ditemque miretur superbis
Heniochus radiare tectis:
Et qui supinis praecipitem rotis
Solem reclives Americi vident,
Et qui sub Eois renatum
Suspiciunt remeare cunis.
Videtis? an me ludit amabilis
Imago Divae? Jam videor pios
Audire plausus, et sonantes
Caeruleum per inane currus,
Tristesque fumos, et nebulae globum
Late serenas rumpere copias,
Auroque florentes, et igni, et
Missilibus radiorum acutis:
Spissaeque nimbum lucis, et igneas
Flictu rotarum fervere semitas,
Ventosque, et obluctata longo
Nubila dissiluisse sulco, et
Effusa densis agmina desuper
Errare gyris, non sine siderum
Risu, renidentisque coeli,
Sole cavas jaculante nubes.
Auditis? O quas praetereuntium
Lyrasque cantusque audio nubium!
Io triumphe! ter procellae,
Ter liquidae crepuere flammae.
Io triumphe! ter resonabilis
Respondit echo: ter Samogitiae
Saltus, supinataeque valles,
Et trepidae sonuere silvae.
O ergo nostris praeses habebitur
Regina terris. Ite, recentibus
Stipate donis, et precatu
Indigetem celebrate Divam.