Usu se minui si sinerent opes,
Jam nunc plura petam, quam teneo: sed heu
Auri stulta fames ipsa sibi negat,
Quidquid omnibus abstulit.
Laudo divitias, quas animus dedit,
Quas versat facili consilium manu:
Quae, cum perpetuum crescere gestiant,
Numquam diminui dolent.
Rex aut Caesar erit, cui Deus arbitra
Seu quid sustulerit, seu dederit manu,
Nulla parte sui major abiverit,
Nulla parte sui minor.
At sors ingenio plebis inanibus
Illudit studiis: nam varias sinu
Cum dispersit opes, ridet inutili
Vulgurn fervere jurgio.
Quantum magna libet munera jecerit,
Stulti diripiant: non ego mobiles
Voto digner opes, quas aliquis meam
Casus verterit in manum.
Quod si me meritis fascibus ambiunt,
Ipsam fata domum, sed sine tristibus
Intrent invidiis, ne volitent meae
Circum limina regiae.
A virtute datis utar honoribus
Tamquam deposito. Cum Superi volent,
Quae laetus tenui, laetus idoneo
Tradam sceptra vicario.
Gratam cum populis egero fabulam,
Seu claro nitidus murice, seu toga:
E scena monitus cedere, non meis
Ultro vestibus exuar.
Et qui conspicuus tot populis heri
Spectabar tacito non sine gaudio:
Ridens c media plebe vicariam
Cras spectabo tragoediam.