Mercuri, nam te citharae potentem
Vivido Manes reparare cantu
Furva Cocyti stupuere pressis
Stagna fluentis:
Tuque, Lesboos imitata nervos,
Musa, Dircaeum modulare carmen,
Quo Palatini revocetur Orco
Turba Quirini.
Ite, pugnaces Priami nepotes,
Pulcher Anchisae Venerisque sanguis:
Ite, formosas Acherontis, ite,
Linquite ripas.
Quid juvat, nigras habitare valles,
Ferreum leto simulante somnum?
Quid juvat subter sepelire magna
Saecula terra?
Te, Mari, torvi revocant Sicambri:
Te pharetratae Nomadum catervae,
Te Numantini, metuende, poscunt,
Scipio, campi.
Aereis rursum fluitare turmis
Visa Carthago, peditumque nimbos
Et Saguntinis, Siculisque bellum af-
fundere portis.
Surge: non audis strepitum? et sonorum
Agmen? et tractas per humum catenas?
Non vides, quantam novus, ecce, surgit
Poenus in hastam?
Magna te poscunt Asiae sepulcra,
Magne Pompei. Tibi, Caesar, olim
Thraces et ferrum, manicasque, et ignem et
Tela minantur.
Bactra jam motis tremuere castris,
Martio nubes feriente cornu:
Jam minae tristes equitum, et frementum hinnitus
equorum.
Surge: qua dormis, quatit acer urnam
Ungula Medus: potes hoc sepulcro
Esse secure piger? aut honestos
Carpere somnos?
Ite, felices iterate pugnas:
Ite, Romani. Juvet arma notis
Postibus demi, solitoque frontem
assurgere cono.
Bella nos pictis simulamus armis,
Splendide fortes, et inane pugnae
Nomen, et docti vacuum duellis
Ludere Martem.
Fortium cingi galeis avorum
(Pro pudor!) seri fugimus nepotes!
Heu, peregrinis onerasse fortes
Tempora gemmis!
Parva non magnam manus implet hastam:
Defluunt grandes humeris pharetrae:
Decidunt arcus, laterique iniquus
Exprobrat ensis.
Prisca mutatae pudet arma dextrae:
Patrius quondam male laxus haeret
Filio thorax: nec avita norunt
Tela nepotem.