Nuper recepta bella super Tyro,
Pugnasque serum ludere distuli,
Urbane: nunc jurata lenem
Increpuit Tibi Musa buxum.
Per Te reficto ferro adamantinum
Offulsit auro saeculum, et undique
Gazis coronatumque gemmis,
Purpureo revirescit aevo.
Quo foeta quondam nectare flumina,
Ultroque septem balsama collibus
Manare, vinoque et liquenti
Meile vagos properare rivos,
Et sponte sero vespere turgidas
Ad septa narrant lanigerum pecus
Mammas reportare, et comatum
Assyrio grave vellus auro.
Te Fas, Piumque, et Justitiae comes,
Utcumque sacrum laetus agis pedem,
Candor coronat: Te fidelis
Propositi studiosa Virtus.
Te pone flavo larga Ceres sinu,
Rerumquc plenis non sine cornibus
Felix Amaltliee citatis
Rura subit populosque bigis.
At Vis, et ater Luctus, et aeneis
Stipata centum Bella furoribus,
Curaeque, pallentesque Morbi et
Foeda modis simulacra miris
Cessere retro. Te duce Faustitas
Secura frugum rura perambulat,
Tutaeque per vasti tumultus
Carpathii volitant carinae.
Te feriati cum pueris senes,
Nec non reclusae cum nuribus canunt
Regem puellae: sive reddit,
Sive citum rapit hora solem.
At nos recurvo poplite per vias
Patrem colentes, ter niveum Tibi
Nimbum ligustri, ter rosarum
Puniceum jaciemus imbrem.