Ibis, belligerae regna Poloniae
Et gratae repetes limina patriae:
Quae te voce diu, quae prece flagitat
Passis obvia brachiis.
Ceu quem velivolis praepes Etesiis
Navis divitibus distinet insulis
Dilectum juvenem, quem modo barbara
Auri corripuit fames,
Mater sollicito spectat ab aequore,
Et lentum pelagi damnat Oriona,
Et ventos gemitu duplicat, et pigro
Affundit lacrymas mari:
Si fors, edomito fletibus Aeolo,
Indo sole niger filius advolet,
Et longi memores exsilii notas
Caris deleat osculis.
At tu nec studio mercis idoneus,
Infamisque lucri, nec sitiens opum,
Quas septem geminis prodigus ostiis
Aut Ganges vomit, aut Tagus,
Invises patrium limen, amantior
Insignes animi quaerere copias,
Et vi consilii promptus, et ubere
Vena divitis ingeni.
Te rerum sapiens usus et imperi,
Te felix operum spiritus addecet,
Et vox se populo fundere largior
Plenae flumine copiae.
Fortunae volucrem mitte licentiam:
Hoc appone lucro, quod tuleris simul,
Quo te cunque feres: seu per inhospita
Rauci littora Bospori
Et captum nivea compede Nereum,
.Seu pacis dubios Thracas, et asperum
Persen, seu refugum visere Concanum
Legatus properaveris.
Virtutem solidi pectoris hospitam
Idem portat equus, qui dominum: neque
Aut campo melior pone perambulat,
Aut mensae comes assidet.
Illam cana Fides, nudaque Veritas,
Et ferrugineae plebe Pecuniae
Circumfusus Honor, et sequitur prope
Albis Fama jugalibus.