(PL 19 0376C)
1305Haec ubi grandaevus genitor iam mitior hausit,
Dat iuvenem, largo perfundens flumine vultum. (0376D)
Illi abeunt, secumque vehunt leve olentia thura,
Incensum, et guttam iungentes, cum terebintho,
Inter odoratas portantes mella vapores,
1310Et geminum pretium, consertus ne foret error,
Condita quod clausis fuerant numismata saccis. (0377A)
Quos ubi conspicua vidit Iosephus in aula,
Imperat, ut laeta celebrént convivia secum.
Mussantes venere tamen, trepidoque reatu
1315Coniiciunt, sese structa cum fraude vocatos,
Quod numerata prius sestertia, dataque vati,
Sarcinulis imposita suis non reddere quissent,
Se tamen exsortes futurum cuncta referre,
Nec consuesse prius suppressa vivere gaza.
1320Talia dicentes cohibet sermone minister,
Seque docet nullis fraudatum noscere nummis,
Verum si qua viris donarent commoda lucrum,
Nec sua, nec vatis, nec regis dicere quemquam.
Occurrit cunctis Simeon, seseque praesentat,
1325Dumque viris lymphas, dum praebet pabula mulis,
Ingreditur multo stipatus milite vates,
Cuius ad aspectum promunt pia munera fratres. (0377B)
Ille ubi per cunctos placido sermone cucurrit,
Perquirit, si firma pater virtute valeret.
1330Quem postquam incolumem dixere, et vivere recte,
Confirmat cohaerere Deo pro munere vitae
Iosephus vatem, semperque insistere rectis.
Et veluti notus Beniaminus non foret ipsi,
Consultat iuvenes, et promptim sciscitat, inde
1335Commoda quaeque Deum pueri pro laude precatur.
Nec gemitus cohibere valet, nec sistere fletus,
Sed tenero affectu sese conclavibus abdit
Anxius, et nimio quaerit fomenta dolori.
Post ubi discubuit, victum posuere ministri. (0377C)
1340Vescitur, et facili prolectat pectora fato,
Dividuasque dapes viritim exponere gaudet,
Porrigit et fratri maiori dedicat uni.