HAs lauros, haec mista fer huc age Thestyli philtra
Atque haec purpureae tege pocula vellere lanae
Excantare virum magno mihi amore molestum
Aggredior, quem nunc bis sex desidero soles
Qui nec utrum vivam nec utrum sim mortua novit
Nam mea nequaquam iam dudum limina pulsat
Improbus, anne alto placidos ille egerit ignes
Inconstans amor, et facili mutabilis aura
Timageti igitur cras fortis adire palaestram
Constitui, ut calido sudantem in pulvere visum
Incusem, quibus ille malis me ludat amantem
Nunc tamen excantabo virum, mihi sacra ferenti
Luna fave, claraque velis te in luce videri
Sacra tibi taciturna feram tibi carmina dicam
O dea, terrestrique Hecati quam luce carentem
Busta per et nigro gaudentem sanguine ad auras
Surgentem patulis catuli timuere sepulchris
Tu nunc salve Hecate Eumenidum dea magna potentum
In finemque adsiste, nec inferiora paranti
Pharmaca Medeaeve, aut flavicomae Perimedae
Aut quibus usa fuit stellati filia solis
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Farra tibi haec primum sacro conburimus igni
Sparge sed infoelix age Thestyli, quis tibi mentem
Eripuit furor? an derides improba? verum
Sparge simul dicens, haec spargo Delphidis ossa
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Delphis me malus urit, ego hanc in Delphide laurum
Atque ut in igne crepans incenditur illa, nec ulli
Amplius apparent cineres ustaeve favillae
Sic uno in cineres abeat caro Delphidis igni
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Haec ut agente dea, flammis mihi cera liquescit
Sic in amore meo liquefiat Delphis, ut autem
Aereus hic Rhombus convertitur a Venere ipsa
Ipse volutetur sic ad mea limina Delphis
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Furfura nunc tibi sacrifico, tu Ditis in aula
Confregisse adamanta, et si quid durius illo est
Magna Diana potes, sed in urbe latratibus aedunt
Nunc mihi signa canes, certe Dea venit, et errant
In triviis, resonantque citis tinnitibus aera
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Ecce silent taciti tranquilla volumina Ponti
Et nocturna graves posuerunt flamina venti
At non illa tacet, non pectoris illa quiescit
Intima flamma mei, sed tota peruror in illo
Qui me legitima miseram pro coniuge fecit
Esse malam tristemque dolore pudoris adempti
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Nunc ego ter libo, ter et haec bona carmina dico
Sive levis mulier, seu quis puer accubat illi
Illius impediant tam crassa oblivia mentem
Thesea quam memorant quondam tenuisse superbum
Deserto cum pulchram Ariadnan in orbe reliquit
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Nascitur Hippomanes in montibus Arcados orae
Herba nocens qua tota armenta moventur equorum
In furias, rabidique feruntur in avia pulli
Sic ego te Delphim videam haec in tecta reverti
Correptum furia pingues liquisse palaestras
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Perfidus hanc Delphis de Chlaena perdidit oram
Hanc ego nunc vellens duro infero protinus igni
Heu crudelis amor quid inhaerens ossibus, omnem
Sanguinis humorem bibis ut fluvialis trudo
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Nunc ego virosae tero frigida membra lacertae
Pocula cras tibi praesentis missura veneni
Verum age sume venena haec Thestyli et ista subunge
Limina, quae nunc me retinent ceu reste ligatam
Quandoquidem de me nil curat perfidus ille,
Et tacito dic murmure spargo Delphidis ossa
Iynx redde domum retrahens mihi redde maritum
Nunc certe nunc sola manens, quibus utar amorem
Deplorans lachrymis? quae prima exordia captem?
Nostra quis immisit deus hoc in corda venenum?
Plena canistra ferens Eubuli venit Anaxo
Filia, ad haec triviae nemoris loca sacra Dianae
Tempore quo sane variarum pulchra ferarum
Pompa parabatur, quas inter saeva Leaena.
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Et me Tencharide nutrix haec Thressa rogavit
Haec vicina meis foribus mulierque beata
Ut pompam aspicerem quam protinus ipsa sequebar
Infoelix pulchra circundata corpora bysso
Suspensamque gerens Clearistae Xystida collo
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Iam mediam permensa viam qua rura Lyconis
Sunt sita Delphin ego hic atque Eudamippon euntes
Conspexi simul, his coma flava aequans Helichrysum
Pectora splendidiora fuerunt lumine Lunae
Ut qui desererent calidae grave munus arenae
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Ut vidi, ut perii, ut me malus abstulit error
Ut miserae mens laesa, ut formae protinus omnis
Dilapsus vigor effluxit, nec iam amplius ulli
Instabam pompae, nec tum satis ipsa sciebam
Quove domum pacto post illa reversa fuissem
Curabam, sed enim morbo populabar acuto
Noctibus ergo decem totis totidemque diebus
Decubui, duro recubans moribunda cubili
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Iam mihi corpus erat pallenti debile thapso
Pallidius, prorsumque leves cecidere capilli
Et cutis exanguis nudis vix ossibus haesit
Quas ego non scrutabar anus, quas posse putarem
Carminibus misero medicamina subdere morbo
Sed nihil hoc leniora mali contagia sensi
Interea cursu ceu praepete tempus abibat
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Protinus haec famulae nimium quoque vera loquebar
Heus agedum duri mea Thestyli quaere doloris
Curam aliquam, quia me totam nunc Myndius iste
Possidet, et miseram curis ingentibus urit
Ad Timageti tu nunc digressa palestram
Observa, nam saepe illic versatur oberrans
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Illum ubi conspicies abeuntem et nota palaestrae
Limina linquentem, tacite innue, et ista memento
Dicere, te Simaetha vocat, si adducere possis
Haec ubi dixissem citius dicto illa profecta
Adduxit iuvenem formoso corpore Delphim
Quem simul aspexi venientem praepete planta
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Obrigui nive frigidior, similisque pruinis
Humidus ex tota sudor mihi fronte fluebat
Iam quoque lingua stetit, nec tantum vocis habebam
Quantum chara vocans in somnis filia matrem
Pallenti similis bullae iam tota colorem
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Hic me ille aspiciens in terram lumine fixo
In lecto assedit blanda sic voce profatus
Praevenisse quidem tu me Simaetha videris
Haec in amica vocans tua nunc me limina, tantum
Quantum ego formosum cursu praeverto Philinum
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Venissem namque ipse, per ipsa Cupidinis arma
Tertius aut quartus venissem nocte futurus
Ipse tibi qualem non dedigneris amicum
Inque sinu placido Bacchi sacra mala tulissem
In capite Herculea gestans de fronde coronam
Populeam, cingens vestisset purpura circum
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Quod si me admisissetis laudandum et amicum
Fecissetis opus, quia dicor et ipse probatae
Et facilis iuvenes inter bonitatis athletas
Atque ita concubitusve tuos, aut oscula saltem
Sumpsissem formosa, alio si forsan amantem
Me repulissetis, sera si praefixa fuisset
Lampadas huc adduxissem cunctasque bipennes
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Nunc bone quod Veneri prima haec ego debeo, postquam
Tu me quo torrebar ab igne secunda levasti
O mulier tua grata vocans ad limina amantem
Semiustum misere. Nam Vulcano Liparaeo
Saepe superbus amor graviora incendia miscet
Unde hic durus amor mihi venerit accipe Luna
Et castas terret furiarum verbere Nymphas
Linquentes thalamosque viri calidumque cubile
Dixerat hactenus ille, ego dudum credula, dextram
Illius attingens in mollia strata reclino
Mox calefiebat de corpore corpus, et ora
Fervebant solito vehementius, atque id agentes
Suaviter alterno confundimus ora susurro
Et ne chara diu nuger tibi Luna peractum est
Quod summe placuit, cupidi quod inivimus ambo
Hoc desiderium conceptum fovit amorem
Iurgia nec gravibus contraximus ulla querelis
Amplius, excepto quod heri turbavit amantem
Venit enim mater nunc in mea tecta Philistae
Illius illa meae tibicinis, atque Melixus
Quando hodie auroram rosei traxere iugales
Oceano, coeli ad fastigia prima relicto
Quae cum plura mihi, tum Delphida dixit amorem
Convertisse alio, sed seu puer ille fuisset
Seu mulier quam depereat se scire negabat
Sed tantum quod amet, nimioque offusus amoris
Aestuet ille mero, tandemque ut abisset, et illi
Dixisset se velle fores ornare coronis
Illius, haec mihi vera hospes verissima dixit
Et prius ipse ad nos persaepe venire solebat
Nobiscumque olearia vasa relinquere Delphis
Haec est nunc bis sexta dies postquam ille recessit
Nec rediit, fruiturne alio securus amore
Oblitus nostri? cui nunc haec Philtra paramus
Et certum excantare utrum est, si perget et istis
Amplius afficiet curis Plutonia quaeret
Regna, domos pulsans Parcarum, et fata subibit
Talia tamque potentia pharmaca Cistula dives
Haec tenet, Assyrio quod habemus ab hospite munus
At tu nunc veneranda vale, niveasque quadrigas
Ad mare verte tuas, duros perferre labores
Sicut constitui, ipsa feram, nunc pulchra colorem
Salve Luna, aliae salvete et vos mihi stellae
Post axem tacitae subeuntia sydera nocti