Battus et Corydon.
Bat. DIc [SIc 1531] precor o Corydon cuium pecus? anne Philondae
Cor. Non, verum Aegonis, pascendum tradidit Aegon
Bat. Clamne gregem totum sero sub vespere mulges
Cor. Non licet, observat senior me nempe, quod illo
Tempore lactentes summittit ad ubera pullos
Bat. Ipse autem non apparens quo se abstulit Aegon
Quamne petit, cuiusve abiit regionis in oram?
Cor. Hunc Milo hinc abiens abduxit ad Elidis amnem
Bat. Ecquando ille oleo vidit certare perunctos?
Cor. Viribus, et pulchra specioso in corpore forma
Amphitryontadae dicunt contendere magno
Bat. Et me mater ait magno Polluce priorem
Cor. Nunc tamen ille abiens bis denos extulit agnos
Nodosumque manu portans victrice ligonem
Bat. Ergo lupis etiam Milo persuadeat ipsis
Ut rabiant, mox in rabiem coniecerit omnes
Cor. Nunc tamen haeae illum procul hinc abiisse iuvencae
Testantur mugitibus absentemque requirunt
Bat. O miseras quaesisse malum potuere magistrum
Cor. Nempe satis miseras, desiderio illius aegrae
Gramina non carpunt, nec pabula nota requirunt
Bat. Illius ipsa quidem superant vix ossa iuvencae
Nunquid ut aestivae rorem sub sole cicadae
Aereum gelidas depascitur illa per herbas
Cor. Non equidem, nam saepe virentis ad Aesaron altum
Graminis in campum duco, atque e mollibus herbis
Fasciculum obiicio, nunc alto iuncta Latymno
Prata colit, teneraque salax lascivit in herba
Bat. Fulvus et hic macer est taurus, popularibus illum
Optem Lampriadae contingere sacra daturis
Fercula Iunoni, populo sine fruge et inerti.
Cor. Atqui nunc gelido sequitur vicina Malymno
Pascua, et intonsi fruticosa cacumina Physci
Herbidaque undosi Neaethi littora servat
Pulchra ubi prata novo pubescunt omnia cultu
Aegipyrumque serunt, et odoriferam Melitaeam
Et dulcem viridi florentem germine Cnysam
Bat. Infoelix Aegon tibi nunc victoria cordi est
Improba, at hae sterili vaccae morientur in herba
Atque haec in cariem solvetur fistula, quam nos
Non ita vulgari quondam compegimus arte
Cor. Non ita nos Musae bene ament, non illa putrescet
Annosa carie, pulchrae ad certamina Pisae
Namque profecturus dono dedit optimus Aegon
Hanc mihi quod multa praestarem laude canendi
Hac ego nunc doctae decanto carmina Glaucae
Hac quicquid Pyrrhus cecinit, claramque Crotonem
Laudibus et pulchram celebro veteremque Zacynthum
Littoraque Aeoum protensa Lacinia in Eurum
Littora quae iuxta nuper fortissimus Aegon
Bis quater evaluit denos commandere panes
Solus et ingentem rapuit de monte iuvencum
Aereo, traxitque manu, pedibusque prehensum
Donum Amarylli tibi tulit hunc videre puellae
Ingentemque aliae clamorem voce dederunt
Ille autem ridens, animo laetatus abibat.
Bat. O formosa amarylli animae pars maxima nostrae
Nulla tui nostrum possunt oblivia pectus
Ne post fata quidem subitae capere ultima mortis
Quam mihi sunt gratae, mea gaudia sola, capellae
Tam dolet illa mihi quae te mors tristis ademit
Eheu quam tristi genio me fata tulerunt
Cor. Batte malis etiam confidere rebus oportet
Cras meliora dabunt superi fortasse benigni
Omnibus in rebus vivis sperare relictum est
Lumine nam vitae functis spes nulla medetur
Nubibus obscuris nunc Iupiter aera turbat
Nunc iterum claro coelum splendore serenat
Bat. Fido equidem, sed tu vitulos age reiice ab istis
Quas avide carpunt oleis et germina laedunt
Huc age cultorum populator perge Leparge
Huc Cynaetha veni collem pete, nunquid obaudis?
Cor. Iam propere veniam tibi praemia iusta daturus
Si minus, inde abeas, retro tamen ecce reserpit
Si mihi nunc nodosa pedi sint robora duri
Ut tua multiplici castigem verbere terga
Bat. Aspice me Coridon, proh Iuppiter, acta sub imum
Spina pedem, duro traiecit vulnere talum
Ipsa igitur pereat quam dum sequor ipse iuvencam
Incauto miserum pede spina offensa momordit
Cor. En tibi, nempe ipsa, quae te isthac cuspide laesit
Unguibus hanc teneo, spina est hec ipsa profecto
Bat. Quantus ego vir ab exiguo nunc vulnere vincor
Cor. Montes ergo petens iterum, ne Batte relinquas
Defendisse pedem nudum quae possit, alutam
Plura etenim crescunt spineta in montibus altis
Et niveo Aspalathi virides in flore comantes
Bat. Dic Corydon, an adhuc senior molit illle puellam
Illam palpebras graciles et lumina nigram
Illam quam nimio quondam male pruriit aestu
Cor. Nempe ita, namque superveniens ego nuper anhelum
Incumbentem operi salebrosi in fornice saxi
Conspexi, et tacito deprehendi furta sub antro
Bat. O aetate hominem tam decrescente salacem
Aut tua progenies Satyrorum a gente profecta est
Aut crura exigui mittunt tua semina Panes.