Lacon et Comatas.
Com. ITe procul, fugite hunc furem Lacona capellae
Pastorem Sybaritanum, namque is mihi pellem
Sustulit insidiis hesterna luce caprinam
Lac. Non a fonte meae fugitis quem nunc tenet, agnae
Furatus nostram nuper Syringa Comatas?
Com. Quam Syringa mihi memoras dic serve Sybartae
An tibi qua caneres fuit unquam fistula? verum
Cur tibi cum calamo sit fistula facta palustri
Non satis est misero Corydona lacessere cantu?
Lac. Hanc nobis dedit ipse Lycon liberrime, verum
Dic mihi quove ierit, quave est a parte profectus
Lacon, quando tulit tua vellera pulchra Comata?
Namque nec Eumaras tantum possedit, ut esset
In quo vel placidam posset cepisse quietem
Ille tui dominus gregis. et quae vellera iactas
Com. Quod Crocylus dedit ipse mihi variantibus album
Inspersum maculis, Musis cum sacra capellam
Poneret, hoc ubi conspiceres perverse dolebas
Nunc linquis placido spoliatum tegmine pellis
Lac. Non per arenoso versantem in littore Pana
Non ego te placidae spoliavi tegmine vestis
Lacon filius ille Calethidis, aut ego praeceps
De rupe insiliam subiectum in Cratidis amnem
Com. Non equidem non per Nymphas sacra stagna colentes
Non ita me servent ipsae videantque vocantem
Non illam tibi subtraxit Syringa Comatas
Lac. Si tibi credidero flammis crudelibus urar
Daphnidis, interea ne detrectaveris hoedum
Ponere, et alternis tecum certabo Camoenis
Ingenium donec consumas omne canendo
Com. Immundo doctam sus provocat ore Minervam
Ecce tamen neque detrecto, tibi ponitur hoedus
Verum age tu pinguem pone, et certabimus, agnum
Lac. Qua ratione precor poterint haec aequa videri
Improbe, quisve pilos pro lana carpserit unquam?
Aut quis primiparae cum possit lactea caprae
Ubera, degenerem cupiat mulsisse catellam?
Com. Qui se posse putat vicinum vincere, ut ipse
Argutam stridens contra mala vespa cicadam
Sed tibi nec posito pro pignore sufficit hoedus
Ecce bonum, iam nunc certa, tibi ponimus hircum
La. Ne nimium propera non ureris igne Comata
Hic meliora canes oleastrum subter amaram
Haec iuxta nemora irriguis ubi frigida rivis
Unda fluit, crescuntque toris in mollibus herbae
Vocibus et querulae vernant in flore locustae
Co. Nil equidem propero quem tu si lumine recto
Conspicere audebis mirabor, eritque molestum
Plurima quem docui quondam puerilibus annis
En memor, illius quo serpit gratia facti?
I nunc ergo canum catulos nutri atque luporum
Ut cum nutrieris comedant tua viscera adulti
La. Quando ego te didici, quae sit meminisse, magistro
Seu bona seu mala quae nobis tu plurima tactas
Invide sic, minimeque decens et homuncule prave?
Co. Quando ego pulsabam duro tua terga flagello
Ipse dolore tenebaris, iuxtaque capellae
Balabant, ipsasque hircus terebrabat adulter
La. Sic tua quam mea membra profundius ossa tegantur
Ut mea quo iactas tetigisti terga flagello
Huc tamen huc age serpe, ad me concede Comata
Ultima bucolico fundes hic carmina versu
Co. Non veniam, sunt hic patulae bona robora quercus
Hic dulces fecere sedilia grata Cyperi
Dulcibus hic resonant apiaria mellea bombis
Hic ubi frigentis fontes duo grandibus undae
Erumpunt venis, densaque sub arbore cantu
Dulce loquuntur aves vario, nec gratior umbra est
Illius ista loci, sed et haec mihi proxima pinus
Desuper aerea nucleos e vertice mittit
La. Atqui si ventes depexi in mollibus agni
Pellibus accumbes, somno et plus mollia lanae
Vellera calcabis te peius olentibus ipso
Pellibus hircorum tua pulchra sedilia sternis
Ipse novem statuam magnum cratera Camoenis
Lacte redundantem niveo, iuxtaque reponam
Mox alium praedulci olei liquamine plenum
Co. Huc tu si venias tenera lanugine multa
Calcabis silicem, multumque virentis odoros
Pulegii flores, substernam denique pelles
Caprarum bis terque magis, quibus ipse superbis
Pellibus agnorum molles, bis quattuor inde
Constituam situlas magno libamina Pani
Lacte mero plenas, totidem plenos redolenti
Melle scyphos, plenumque favorum nectar habentes
La. Illinc ergo canas, illinc age carmine certes
Bucolico, pellesque tuas quercusque teneto
Sed quis erit qui nos diiudicet, huc mihi tandem
O utinam veniat pastor de monte Lycopas
Co. Illius haud quaquam indigeo, sed si libet istum
Non procul hinc convecta secantem ligna vocemus
Findendas qui de sylva comportat ericas
Et certe vir is est, forma est mihi cognita, Morson
Lac. Clamemus. C. Quin ipse voces L. huc hospes adesto
Huc veniens nos certantes audi optime Morson
Bucolico sit uter praestans in carmine cantor
Nec mihi tu quicquam ceu gratificeris amico
Nec tua profuerit censura benignior isti
Com. Certe per Musas Morson nec tu mihi quicquam
Plus opis adtuleris, nec gratificeris amico
Grex vero hic ovium Thurini est iste Sybartae
Hae sunt Eumarae quas cernis amice capellas
Lac. De grege nunc isto verbum te nemo rogavit
Sive meum fuerit, sive illud ovile Sybartae
Neglecto mihi fine loquatior esse videris
Com. Heus bone tu quid ais? siquidem vera omnia narro
Et neque glorior, ipse quidem mordacior aequo es
Lac. Eya age si quid habes, vivum dimitte rogamus
Ad cives Morsona suos, effare Comata
Multa es Io Paean sine pondere verba loquutus
Com. Ipse me cantore probant plus Daphnide Musae
His ego iam tenera mactavi a matre gemellas
Lac. Et me Phoebus amat multum, cui nunc mihi pinguis
Pascitur hic aries dum carnea sacra propinquant
Com. Hae geminos pariunt, praeter duo corpora, caprae
Omnes virgo videns, inquit, miser ipsene mulges?
Lac. Bis denos Lacon calathos prope mollibus implet
Caseolis, puerumque impubem in gramine versat
Com. Malis me Clearista petit dum forte capellas
Propello, et dulci suaves canit ore susurros
Lac. Et me levis amat Cratides, facit ille furentem
Obvius, ut tenero mota est coma pendula collo
Com. Sed neque contuleris spinas cum flore rosarum
Qui prope fertilibus sepes nascuntur in hortis
Lac. Sed neque deciduas glandes Orimalidos aequant
Illis nam fragilis testa est, haec mellicomantes
Com. Ipse meae dominae mittam sua dona palumbum
Ex hac iunipero capiens namque insidet illi
Lac. In chlaenam Cratidi vellus dabo molle parandam
Huic simul abstulero pecudi nigrantia terga
Com. Hinc discedite ab hoc oleastro, huc ite capellae
Pascite ad acclivem tumulum facilesque myricas
Lac. Nunquid abis? quercum fuge Conare, perge Cynaetha
Pascite ad has partes orientis ut ille Phalerus
Com. Est ingens crater Situla est Cyparissina nobis
Praxiteles fecit nostrae haec dabo dona puellae
Lac. Est mihi fida ovium custos canis, atque luporum
Devictrix, puer hac agitabit lustra ferarum
Com. Quae mea rorilegae transitis septa locustae
Ne mihi maturas corrodite morsibus uvas
Lac. Vos o vocales ut ego hunc irrito cicadae
Sic vos nunc calamos cantu irritate legentes
Com. Odi caudatas vulpes quae cuncta Myconis
Semper oberrantes populantur vespere sero
Lac. Ipse malos odi Scarabeos, namque Philondae
Arrodunt ficus, ventoque ferente recedunt
Com. Num memor es quo te pulsarim verbere? ridens
Lene movebaris, quercumque hanc ipse tenebas
La. Haud equidem memini, sed quo te verbere vinctum
Contudit Eumaras hoc nempe Comata recordor
Com. Sentisne o Morson hic atra bile movetur?
Squillas a vetulae vadens mox velle sepulchro
La. Ipse quoque his verbis quendam nunc vellico Morson
Infode nunc rapidum Cyclaminum in Alenta profectus
Com. Himera lacte fluat, non unda, tu quoque Crati
Vino omnis rubeas, fructum Sia mollia portent
Lac. Melle fluas Sybariti mihi, quo mane puella
Urceolos urnasque favis non flumine tingat
Com. Aegilon et Cytisum, carpunt mea cura, capellae
Lentiscumque terunt per mollia fraga iacentes
Lac. At nostris ovibus Melitaeae pascitur herba
Et multae florent hederae ceu texta rosarum
Com. Non amo ego Alcippen quoniam dedit oscula nulla
Quando dedi placidum, sed vellicat aure, palumbum
Lac. Verum ego amo Eumeden, cui cum Syringa sonoram
Porrigerem cupido dedit oscula multa vicissim
Com. Non fas lusciniae picas contendere contra
Nec Cygnis epopas, sed tu mala iurgia quaeris
Morson. Hunc igitur iubeo a cantu cessare Comata
Hanc tibi contribuens agnam, quam munera Nymphis
Quando feres mactans, mactate mittere partem
Morsoni cures sapidae de munere carnis
Com. Transmittam per Pana, fremat nunc vocibus omnis
Hircorum grex, ecce autem ridebimus ipsi
Pastorem Lacona quod hoc certamine tandem
Carminibus nostris quaesitus cesserit agnus
Nunc ego sublimi contingam vertice coelum.
Cornigerae nunc ergo meae sperate capellae
Cras ego vos omnes Sybaritidos amne lavabo
Rupis, at o si quam conscenderis albe capellam
Qui cornu petis, ante feram quam munera Nymphis
Hunc agnum plagis onerabere, sed salit illam
Ecce iterum, quod si non te nunc improbe multis
Fustibus accipiam misere, nihil ipse recuso
Demens pro cantore Melanthius esse Comata