NOn solis peperit nobis, ut opinor, amorem
Nicia amariferum, quisquis fuit ille deorum
Qui peperit, neque nos primi sumus ordine ab omni
Pulchra quibus pulchra esse etiam videantur, et ipsi
Mortales cum simus humum cras forte obituri
Verum etiam hunc sensit praeduro pectora fultus
Robore Thebano satus Amphitryone, ferocem
Qui prius obtinuit dextra victrice leonem
Formosum iam victus Hylam cum victor amaret
Cui niveos flaventi humeros contexit amictu
Candida cesaries, quem quod charissimus esset
Omnibus haud aliter quam si pater esset, abunde
Artibus instruxit docuit simul omnia, per quae
Ipse olim meritis factus celeberrimus esset
Nunquam solus erat, non illum Phoebus ad axem
Igniferum mediae permensus tempora lucis
Non roseis aurora iugalibus alta revisens
Templa Iovis potuit solum vidisse, nec illo
Tempore solus erat quo pulli nocte propinqua
Respiciunt dulcis consueta cubilia somni
A trabe fumosa matrem quatientibus alis
Sic ut non aliquis puer illo firmior esset
Aut animo melior, sed ad optima semper anhelans
Ipse vir ad veras virtutum evaderet arces
Sed postquam auricomum vellus petiturus Iason
Aesonides parat insuetis vada coerula remis
Currere, delecti cunctis ex urbibus omnes
Convenere simul, quorum fuit usus, in illis
Venit et exanclator iniquorum ille laborum
Filius Alcmenae Mideatidos Heroines
Divitis ingrediens Iaolei moenia Pelei
Cumque ipso formosus Hylas advenit, et Argo
Robustam conscendit, ut autem caerula nabat
Per freta, Cianeas nihil ad Symplegadas usquam
Impacta est, sed perrupit, Phasimque tenebat
More aquilae per magna vagi spacia aequoris, ex hoc
Tempore constiterunt Symplegades aequore fixae
Et iam Pleiadum stellis orientibus, et iam
Extremae pavere novos cum scilicet agnos
Converso iam vere, memor tunc tempus in altum
Divinus flos heroum deducere navim
Conscendere cavam, primum hoc iter aequoris, Argo
Per tres inde dies vela impellentibus austris
Hellespontiaci venerunt littoris oram
Inque sinu portum tenuere propontidis altae
Qua sulcos duxere boves et aratra Cianum
Hic vero digressi in littora proxima laeti
Vespertina brevi struxere sedilia coenae
Cum paribus paria in numerum, pars plurima stratis
Decubuere toris in humo, nam plurima circum
Planicies laetos extendit gramine campos
Butomon hinc acidam resecant altamque Cyperum
Inde abiit formosus Hylas, tum forte parandam
In coenam laturus aquas, ut ferret et ipsi
Alcidae magno, atque intrepido Telamoni
Qui mensam socii convivabantur ad unam
Semper, at hic urnam manibus gestabat ahenam
Flavus Hylas, propere conspecto fonte sub antro
Obscuro nigroque loco quem plurima iuxta
Ficubus umbrabant folia enascentia densis
Coeruleumque chelidonium viridansque adianthum
Et serpens agrestis, et utilis herba selini
At Nymphae media quaesiti fontis in unda
Saltantes duxere choros Nymphae irrequietae
Agricolisque graves divae semperque molestae
Eunice Malisque, et veris amica Nychia
Iam puer admorat potandis haustibus urnam
Tingere festinans, Nymphae cum protinus omnes
Iniiciunt manibusque manus et fortiter haerent
Nanque amor eripuit mentem simul omnibus idem
Argivo in puero, nigram miser ille sub undam
Non aliter cecidit, quam stellae flamma rubentis
In mare tota cadit, cum nautis arma parari
Imperat, et ventum dicit quis adesse secundum
At Nymphae in genibus lachrymantem multa tenentes
Solabantur Hylam blandis, sua gaudia, verbis
At puero amisso turbatus pectore toto
Amphitryoniades, inflexos corripit arcus
Et clavam quam dextra manus gestare solebat
Quaesitumque abiens magna ter voce vocavit
Quantum plena potest de gutture ducta profundo
Vox fecisse sonum tanta ter voce petitum
Inclamavit Hylam, nigrante ter ille sub unda
Audiit, et tenuis vox venit ad Herculis aures
Ex unda quae proxima erat, procul ille vocanti
Esse videbatur cum non procul esset, ut autem
Cruda leo comedens si quando in montibus altis
Cervinum audivit pullum male vociferantem
Proripuit sese e latebris praedamque paratam
Expetit, haud aliter qua densis semita spinis
Nulla fuit, quaerens puerum per iniqua locorum
Lustra ferebatur, miseros o semper amantes
Quanta est emensus magno spacia ille labore
Montibus et sylvis errans, et Iasona totum
Posthabuit, magnae et sublimia carbasa navis
Vela quidem iuvenes media sub nocte ligabant
Herculis adventum longa in statione manentes
Ille pedes quacunque viae praefracta ferebat
Semita pergebat, multo furiosus amore
Hepar enim morsu deus intus edebat acuto
Sic formosus Hylas pars additus est quota divis
Alcidae proceres convicia multa serebant
Desertori operum coeptorum, nanque moratus
Esse ferebatur praestantem pluribus Argo
Remigiis, pedes ille autem pervenit ad ipsam
Colchida, et auriferi desertam Phasidos oram.