Da. FErtur amans Helenam Paris abduxisse Lacenam
Pastor et ipse boum, sed me formosior illa
Plus amat haec Helene, qui sum formosior illo
Pu. Ne vero Satyrisce tume quia pauca tulisti
Quae nihil ad votum iactantibus oscula prosunt
Da. Vana licet fuerint, dulcis tamen ipsa voluptas
Oscula consequitur, cupidosque oblectat amantes
Pu. Quid: nisi quod liquido simul os in fonte lavaro
Despuo ab invitis quae tu rapis oscula labris
Da. Perge lava, dum quo magis os formosa lavabis
Hoc magis ipse mihi suavissima basia sumam
Pu. Oscula quin melius nostris dabis improbe vaccis
Quam mihi virginei vernanti in flore pudoris
Da. Ne vero ne virgo tume, ne stulta superbi
Quam cito discussa vaga somnia nocte feruntur
Quam cito demittit, quo floruit, uva [una 1531] vigorem
Quam rosa sicca perit tam flos cadit ille iuventae
Quin magis huc gratis ubi nos oleaster inumbrat
Frondibus, huc concede tibi ut nova dulcia narrem
Pu. Non sequar ipsa, voces licet improbe, namque recordor
Ante quoque elusam fallacis carmine linguae
Da. Sed tamen has mecum virides concede sub ulmos
Ut tibi virgineas mea fistula mulceat aures
Pu. Quin potius propriam oblectet tibi fistula mentem
Nam me nulla iuvat quae sit dolitura voluptas
Da. Eheu quin Venerem metuis, solet illa superbas
Ulcisci, ingrata nec virginitate movetur
Pu. Nil tecum mihi blanda Venus Cytherea valeto
Dum mihi casta suum servet Diana favorem
Da. Talibus adde modum verbis ne diva furorem
In te acuat, laqueoque premat tua colla superbo
Pu. Ut volet iniiciat laqueos mihi, dummodo salvam
Me volet et castum mihi Cynthia servet honorem
Ne continge manu quam non decet improbe, ne dum
Vim facis ungue comas vellam tibi et ora cruentem
Da. Quo fugis optandumne etiam aversaris amorem?
Iamdudum quem non aliquae fugere puellae
Pu. Pana per et Nymphas fugio, nam rusticus ipse es
Curvaque depressi versas iuga semper aratri
Da. Atqui [At qui 1531] non modicus timor est ne forte cupido
Peiori te indigna viro per foedera iungat
Pu. Multi saepe meos iuvenum petiere Hymenaeos
Nullius ipsa tamen precibus preciove movebar
Da. Ipse quoque e multis et non indignus amari
Te mihi legitimi sociam peto iungere lecti
Pu. Ut faciam quae vis, dolor haec mea vota sequetur
Quando aliae multos nuptae sensere dolores
Da. Nunquam foelices Hymenaeos ulla sequuta est
Tristicia, at veniens per gaudia multa voluptas
Pu. Sed nuptae timuere viros, semperque quod aiunt
Coguntur miserae dominis servire maritis
Da. Quin potius (quid enim vel quos metuisse putandum est?)
Multo iure viris dominantur amantibus ipsae
Pu. At partum metuo nimios habet ille dolores
Partus lucifugae telo gravis Ilithiyae
Da. At regina tua est nemorum Latonia custos
Quae placata suo parientes numine servat
Pu. Sed metuo, quia quae pariunt, ut saepe videmus
Vivacem succo perdunt fugiente colorem
Da. Sed si quae paries charissima pignora fient
Luce nova bonus ille color tua lumina pascet
Pu. Forsan ut annuero qua nuptam dote rependes
Quae nostros aequet digna mercede Hymenaeos?
Da. Pascua tota feres, tota haec armenta tenebis
Quae circum tota regione errantia pascunt
Pu. Nunc igitur iura ne post nova foedera lecti
Deseruisse velis te non tua dona sequutam
Da. Ut pia sylvicolae faveant mihi numina Panos
Non etiam si me tota iam mente sequaris
Pu. Ergo mihi gratamque donum gratumque cubile
Claudendisque paras nostris stabula alta capellis?
Da. Te dignos thalamos gratumque cubile parabo
Quasque vides pulchrae, mea sunt haec omnia, caulae
Pu. Sed pater est longis aevo confectus ab annis
Huic ego quid dicam? quo factum nomine purgem?
Da. Ne dubita factum tota ratione probabit
Nomen ubi audierit nostrum specimenque paternum
Pu. Aede igitur quod nomen habes? genus unde paternum
Sit tibi, nam quaedam est in nomine saepe voluptas
Da. Daphnis ego, Lycidas pater est mihi, matre Nomea
Haud quaquam obscuris natalibus aeditus, ipsa
Indole te generis supero, quae patre Menalca
Prodita, non adeo virtute excellis avita
Pu. Quas numerosa tibi pascunt armenta per herbas?
Qua sylvae regione tenes in montibus agnas?
Da. Huc ades, en florent densa sub fronde cupressi
Laeta haec interea depascite gramina tauri
Rodite nunc frondosa meae dumeta capellae
Dum loca demonstro nemorum secreta puellae
Pu. Quid facis o Satyrisce? quid has insane papillas
Contrectas, casto quas cogit fibula nexu?
Da. Prima haec vere suo ceu pubescentia mala
Hic animus [animos 1531] miro cognoscere gestit amore
Pu. Obstupeo atque omnes gelidus timor occupat artus
Testor Pana, manus procul hoc a corpore tolle
Da. Sume animos cur sic metuis? ceu mente labores
Non est cur fugias tibi gaudia blanda ferentem
Pu. Verum age ne dum me loca sordida in ista reclinas
Commacules pulchras immundo in pulvere vestes
Da. Hoc tua substernam tenerum sub corpora vellus
Ne tua sub tergo maculentur pepla supino
Pu. Eheu hanc etiam quo parvam Daphni relegas?
Cur abiit? quo me trahis improbe: quidve resolvis?
Da. Has ego primicias Veneri gratissima solvo
Munera, et hoc illi debemus munus amantes
Pu. Daphni mane, nisi vana meas vox fertur ad aures
Iam veniet qui nos deprendat et omnia turbet
Da. Oscula concubitusque tuos virides Ciparissi
Alternante vicem sonitu ceu voce loquuntur
Pu. Quin reficis, quam rupisti mihi perfide vestem
Quippe domum nudam pudet et sine veste reverti
Da. Quam tibi diruptam quereris meliore rependam
Veste tuam, cultuque volens ornabo decenti
Pu. Omnia promittis prompta mihi munera lingua
Post paulo fragili non dignature salillo
Da. Imo etiam si largiri tibi talia possim
Hanc animam grato cupiens pro munere solvam
Pu. Parce precor dea, ne saevi Latonia virgo
Da. Mitte deam, nuptae tibi non favet amplius illa
Pu. Nunc vitula faciam qui me sibi subdit amari
Eximiumque bovem Veneri mactabo maritae
Quando huc perveni thalami sine crimine virgo
Hinc abeo casti violato flore pudoris
Sic illi membris aetate virentibus ibant
Blandaque fundebant alterno verba susurro
Linquentes placidi furtiva cubilia lecti
Haec placide pascebat oves, iam grata sub imo
Gaudia corde premens, vultu simulante pudorem
Taurinum ille gregem, furtivo Cypridos usu
Pascua prospiciens pecori, laetatus abibat.
FINIS.
Versus sunt in Theocriti Idyllio XV.
Huc age profer aquam gravibus contrita flagellis
Eunoa pone iterum, quam quaerunt mollia feles
Ocia, tolle moras, fer aquam cito, nanque lavandum est
Ante viae quam ineamus opus durumque laborem
Aspice quam tulit officiosa
Hi versus ita reddi potuisse videntur.
Eunoa tolle isthaec filamina texta, reponens
Protinus in medium, quam quaerunt mollia feles
Ocia, tolle moras, fer aquam cito nanque lavandum est
Ante viae quam ineamus opus durumque laborem
Attulit haec autem contexta,