BOnum Cecropiae lanificans o Cole Palladis
Matronis labor et cura domos semper amantibus
Tu nunc fide animo, et nos sequere in Nileos inclytam
Urbem, qua nemus est in viridi littore consitum
Sacratum Veneri, ventus eo nos feret a Iove
Obtentus precibus, navigium nanque rogabimus
Quod non flatibus ullis egeat prosperioribus
Illic hospitis ut chara mei pectora Niciae
Oblectem aspiciens, et simul oblecter ab illius
Aspectu, Charitum nam vir hic est germen amabile
Te nos ex elephanti validis ossibus aeditum
Uxori dabimus munera non optima Niciae
Cui tu continuis efficies multa laboribus
Vestimenta viris, quasque ferant et mulierculae
Pallas coeruleas foeminei tegmina corporis
Nam tondent bis oves lanigeras, temporis annus
In quovis spacio, Theugenidem propter amabilem
Sic est et celer et fructiferis nata laboribus
Rerum semper amans quae deceant non nisi praeditam
Casto pectore, nequaquam igitur te Cole mittimus
Ignavae domui, non adamanti male ferias
In nostris adeo progenitum te regionibus
Nam certe patria est clara tibi quam vetus Archias
Olim constituens ex Ephyra condidit inclyta
Praestans Trinacriae civibus urbs fortibus Insulae
At nunc sacra coles tecta domus famigerae, viri
Qui multam didicit quam tenet et nunc sapientiam
Morbos pharmaciis eiiciens utilibus graves
Mileti siquidem clara coles moenia nobilis
Cum Graecis habitans scilicet Ionibus, ut nurus
Per gentilicias emineat filia Theugenis
Te prestante Colo, te memorem possideat notam
Musas hospitis et semper amantis bona carmina
Nam te forte aliquis conspiciens dixerit hospitum
O quam muneris est magna satis gratia parvuli
Nam quae dona ab amicis veniunt cuncta probanda sunt