Aeschinus et Thyonichus
Aesch. CHare vir, et multum dilecte Thyoniche salve
Thyo. Tantundem totidemque tibi precor Aeschina verbis
Aesch. Cur tam serus ades? quae te nam caussa morata est?
Thy. Forsan serus eram, sed quae te cura fatigat?
Aesch. Non agitur cursu sors nostra Thyoniche recto
Thy. Ergo tuum macies tenuavit pallida corpus
Atque haec barba gravi mento tibi multa pependit
Neglectaque breves sordent in fronte capilli
Talis erat qui nuper in haec loca Pythagoraeus
Venerat informis, pallens, pede nudus utroque
Palladiis natum quem fama ferebat Athenis
Nempe videbatur quod et hic macilentus amaret
Sed tostum et pingui panem de farre coactum
Aesch. Tu siquidem ludis cura non anxius ulla
Me vero excruciat formosa Cynisca, sed ante
Quam sensisse queam furor opprimet aeger amantem
Certe inter medium dicas non esse capillum
Thy. Talis es ipse quidem semper, nunc mente quietus
Nunc vehemens, qui cuncta tuis succedere rebus
Oportuna cupis, sed enim nova dissere quae sint
Aesch. Ipse ego et Argivusque et Thessalus Hippodiactes
Apis, et aeratis Cleonicus fortis in armis
Nanque subintrarunt mecum mea tecta, bibentes
Forte sedebamus geminos ego protinus illis
Mactabam pullos, lactentemque ubere porcum
Quin et odoriferum perculso vase relevi
Byblinon annorum tam quattuor, et tamen ipsum
Tanquam germen adhuc et torcularia spirans
Sumebantur item crudi bona prandia bulbi
Et cochleae molles, prorsus fuit illa suavis
Symposii facies, quo procedente placebat
Fundere saepe merum cuius voluisset amicae
Nomine quisque suae, simul aedere cuius honori
Nominis affundi vinum sibi vellet, amantum
Ergo bibebamus nostros per nomina amores
Ut prius inter nos convenerat, illa tamen me
Quamvis praesentem simul et facere ista videret
Cum nihil omnino cupido loqueretur amanti
Quos animos, quem tunc sensum mihi rere fuisse?
Dixerat hic aliquis media inter pocula ludens
Non loqueris, vidisse lupum puto, protinus illi
His tibi quam sapiens verbis ait esse videris
Et simul immodica fervens incanduit ira
Ut facile extinctae stuppam accendisse lucernae
Illius a vultu potuisses, sed lupus ille est
Ille labi lupus est vicini filius, aevo
Florenti tener, et procero corpore firmus
Idem qui vulgo forma bonus esse videtur
Ipsius haec siquidem manifesto tabuit igne
Quae licet ipsa meas olim fama attigit aures
Non tamen ulterius fuit hanc exquirere curae
Et frustra vir eram frustra barbatus habebar
Iamque graves nimio, et repleti pectora vino
Quattuor ut fuimus cum Thessalus Hippodioctes
Ipse Lyci primus tenerum cantabat amorem
Carmine Thessalico quo, mens mala, mota Cynisca
Flevit, et humentes demisit lumine guttas
Non aliter quam nata duos et quattuor annos
In gremio cupiens matris latuisse puella
Hic ego, quem dudum tu me ipse Thyoniche nosti
Ipsius adducto candentia colla cecidi
Ingeminans pugno, tum vestes illa recinctas
Colligit, atque foras se proripit ocyor Euro
Heu amor infoelix semper mihi, non ego certe
Certe ego non placeo, sed enim tibi gratior alter
Accubat, inque sinu placido lascivit amator
Illum tu hinc digressa fove, quas fuderis illi
Poma fluant lachrymae, tum vero qualis hirundo
Garrula saepe cibum pullis sub tecta reponens
Exilit hinc, alium celeri latura volatu
Talis et illa fuit plumosa sedilia linquens
Per bifores elapsa domos valvasque patentes
Fertur et hoc olim, in sylvam quoque taurus abivit
Viginti fluxere dies octoque novemque
Atque aliae bis quinque, hodie et lux altera certe est
A decima, mensesque duos his adde duosque
Tempore tam longo nunquam convenimus, ex quo
Thracum more comae squalent impexaque barba est
Interea illa Lyco fruitur noctesque diesque
Illa Lyco patet, at neque nos ratione videmur
Nec numero digni velut infausti Megarenses
Sortis in extrema miserandae parte locati
Quod si oblivisci longi possimus amoris
Nostra haec nunc melior sors atque decentior esset
Nunc gustasse picem ceu muri damna, quod aiunt,
Attulit ista mihi, quod enim medeatur amori
Pharmacon invenio nullum, nisi quod modo pulchram
Aequalis meus ille Epichalco Simus amavit
Natam, ubi veliferum transmisit navibus aequor
In patriam rediit depulso sanus amore
Ipse quoque infidi verrens vada caerula ponti
Transiliam remis, neque pessimus et neque primus
Qui mare transierint, tamen haud sine nomine miles
Thy. O utinam ex animo cedant tibi cuncta volenti
Aeschina, quod si forte placet peregrina videre
Regnaque militiamque sequi, belloque merere
Martia magnanimi Ptolemaei castra sequaris
Fortibus hic poterit solvisse stipendia factis
Aesch. Sed qualis vir is est. Thy. Qualem liberrima possit
Vita optare hominis, multa est virtute benignus
Munificus, Musas colit, haud ignarus amorum
Praecipue ornatus comi dulcedine morum
Inter amicitias discernere doctus, et inter
Fucatam veramque fidem, tum plurima multis
Distribuens, facilisque petentibus aequa piumque
Ut regem decuit, nec enim petere omnia oportet
Aeschina, quod si circa humerum tibi fibula dextrum
Summam connectat vestem, et pede nixus utroque
Fortiter insistens audebis ferre protervi
Militis insultus, et agentis verbera scuti
I celer Aegyptum pete, nam per tempora nobis
Paulatim veniens obrepit cana senectus
Invasura brevi niveo candore genarum
Ergo aliquid faciendum operis dum sustinet aetas
Dumque virente genu possis satis esse labori