Praecessor almus gratiae,
Et veritatis angelus,
Lucerna Christi, et perpetis
Evangelista luminis.
Prophetiae praeconia,
Quae voce, vita et actibus
(0630B)Cantaverat, haec astruit
Mortis sacrae signaculo.
Nam nasciturum saeculis,
Nascendo quem praevenerat,
Ac baptizaturum suo
Monstraverat baptismate.
Hujusce mortem innoxiam,
Qua vita mundo reddita est,
Signat sui praesagio
Baptista martyr sanguinis.
Quem vinculis et carcere
Ferox tyrannus abdidit,
Sed nulla laedunt vincula,
Quem dona cordis sublevant.
Christi videt qui gloriam,
(0630C)Qui spiritus charismata,
Non hunc tenebrae carceris
Non poena terret corporis.
Caput libens sanctissimum
Jam dissecandum praebuit,
Nec perdidit pius caput,
Verum caput cui Christus est.
Exsultat almi spiritus
Praeconis artus linquere,
Praecursionis ut sacrae,
Sic coepta dona compleat,
Nam quem manens in corpore
Ostenderat viventibus,
Hunc mortuis jam mortuus,
(0630D)Christum venire praedicat.
Novo stupescunt inferi
Ereptionis nuntio,
Gaudent chori fidelium,
Una patrum cum plebibus.
Justi prophetae et martyres,
Et quique Christum a saeculo
Puris amabant cordibus,
Piis colebant actibus.
Cuncti Joannis dulcibus
Laeti fiunt affatibus,
Christumque poscunt ocius
Suos venire ad servulos.
Praecursor alme, dicito
Quando putas adveniet,
(0631A)Adventus ille qui prope est,
Descende, Jesu, et eripe.
Tandem Redemptor paruit,
Omnesque in unum congregans
Tulit pios ab inferis
Polique regnis indidit.
Sic praedicator optimus,
Magnusque Christum praevius
Postquam retentis corpore,
Postquam canebat mortuis.
Ducente Christo in aethera
Omnes fidelium choros,
Cum caeteris perennia
Intravit ipse in gaudia.