Mittere quam nequeo largitus es ipse salutem,
Nomen ut a victa morte redemptor habes.
Regna jacent certe mortis, te vita perempto,
vix aliquis tanti qui peteretur erat.
5Qualis apud manes fueris, quem viceris hostem,
audet apud superos garrula fama loqui.
Vicisti, mors victa jacet, victorque redisti,
plurimaque est reditus turba secuta tuos.
Jamque aliquis longa tecum de morte reversus,
10 Talia barbatos praedicat ante patres.
Est locus aeterna qua rupta voragine tellus
Panditur, et foedo sulfure fumus olet.
Accipit hic sontes animas locus, inque perennes
exercet poenas perpetuasque cruces.
15Vestibulum ante patet longo incomplebile tractu,
Non est in stygia crassior umbra domo.
Illo nos serie seculorum longa vetustas
clausit, et Adami noxa luenda patris.
Post duo saecla ierant decies quinque orbis ab ortu,
20 Victaque mortali bis tria lustra Deo.
Venit ad aeternae noctis loca luminis auctor,
nubila divinum dispulit atra jubar.
Tum nova degeneres lux aedita terruit umbras,
victrices metuit plurima turba manus.
25Nec mora disjectis patuerunt atria valvis,
unde vetus Dominum turba secuta sumus.
Pars habet aeterno viridantes germine colles,
corpora quos secum surgere jussit, habent.
Praedicat haec aliquis, sentit contraria vulgus :
30 sunt tamen et Solymae credula turba nurus.
Illae etiam durae cum jam loca mortis adires,
flebant, impositam pondus habere crucem.
Jam subit illius tristissima lucis imago,
qua Judaea tuo est sanguine facta nocens.
35Hei mihi, qualis eras ? Quantum crudele luisti
supplicium, quod te non meruisse liquet ?
Qualis erat quae te propere maestissima mater,
Est vinctum in mediis hostibus ausa sequi ?
Flebat et in terram quoties defecta cadebat,
40 vix qui semianimem tolleret unus erat.
Unus Joannes custos fidissimus illi
semper erat, nullo defuit ille loco.
Tunc ego, si qua mori maerendo femina posset,
mortua funesto fracta dolore fui.
45Namque quis ista videns dirae nova nomina mortis,
plorantes rigido non secet ungue genas ?
Territa neglexit leges natura suetas,
Morte tua, quando est nostra redempta salus.
Sol rubuit faciemque atro velavit amictu.
50 Informis medio nox erat orta die.
Omnia tunc stabili stupuerunt sidera caelo,
vix etiam, misere quassa, resedit humus.
Per sua demissi ceciderunt culmina montes,
saxa procul querulo dissiluere sono.
55Multaque quae trepidum sunt visa horrenda per orbem,
Non tulit imparibus littera nostra modis.
Condoluit natura tuae rex optime morti,
et merito, quia tu conditor hujus eras.
Sed mihi quo maesti scripturae gaudia versus,
60 tristia cum fuerint victa referre juvat ?
Tristia vicisti victorem mundus adorat,
et solvit meritas terra redempta vices.
Non satis Eoos Aurora reduxerat ignes,
vixque novum tremulo lumine mane fuit.
65Nobilibus sumpsi pretiosa alabastra venenis,
exanimes artus ungere cura fuit.
Forte duae mecum, cognominis utraque nostra est,
gaudebant Comites illius esse viae.
Venimus ad clausi nuper loca nota sepulcri,
70 dejectum grandi pondere marmor erat.
Ecce sed a dextris, dubitantibus omnia nobis,
ignoti visa est forma stupenda viri.
Candidior nivibus vestis, coma purior auro,
plurimus in pulchro lumine fulgor erat.
75Constitimus, subitaque retro formidine lapsas,
talibus impavidas vocibus esse jubet.
Lugentes Mariae nihil hic timeatis, Iesum
quaeritis, est isto visus abire loco.
Rura prior Galilaea petet, sic ante monebat.
80 Dicite ut haec Petrus discipulique sciant.
Haec ita laetifico de te sermone locutum
nescio, sed stupidas deseruisse puto.
Ipsa quidem nimio confusa timore resedi,
praebuerant maestum frigida saxa thorum.
85Namque ut erant longo nova gaudia mista dolori,
Laetitia hinc lacrimas aedidit, inde dolor.
Certe ibi dum comites fugientes assequor, aut te
vidimus, aut oculos lusit imago tui.
Vidimus at certe, nec enim tetigisse, nec ante
90 Somnus erat, sacros procubuisse pedes.
Gratulor applaudoque tuae super omnia palmae,
At dolor a vultu pejor abesse tuo est.
Dum licuit dulci obsequio te, Christe, colebam,
unaque te requies posse videre fuit.
95Testis Martha soror quam te constanter amarim,
Quo se desertam tempore questa tibi.
Dicebas memini, nil te res ista moretur,
Electa felix est tua parte soror.
Jesu noster amor, jam non moriture redemptor,
100 Jam non mortali carne vidende veni.
Langueo ut aestivis exustum solibus arvum,
areo ut in sicco quae sitit herba solo.
Nunc mihi quot soles abeunt, tot metior annos,
mensis habet spatium quaelibet hora mihi.
105Nunc desiderio, justisque doloribus angi
nunc didici vero quid sit amore capi.
Ibimus, est animus, Galilaeaque rura petemus,
sed tamen hic nobis ante videndus eras.
Arva patent oculis vigilantibus obvia, caelum
110 metior, at nulla spes mea parte venis.
Jamque abiere decem, tantum non saecula, luces,
quas, quia sunt, potui dicere paene cruces.
Nec tamen appares, et nos te, Christe, volentes
quaerere, nemo viam quae sit eunda docet.
115Reddita testatur mundus tua signa renascens,
gaudet et in reditu quicquid ubique tuo.
Nunc iterum spondent Solymi sua balsama colles,
Hierichus vernas exhibet alta rosas.
Verna Cupressiferae praetexunt pallia silvae.
120 Ornat Idumaeum florida palma nemus.
Nubifer aestivos aperit Carmelus honores.
Botrifera Engaddi vitis opacat humum.
Cuncta tibi redeunt, tecum simul omnia surgunt,
nos sine laetitia, nos sine honore sumus.
125Auctor ubi es, rerumque potens reparator Iesu ?
In melius versi temporis auctor ubi es ?
Vicisti, mors victa jacet, victamque fatetur,
Jamque triumphatas porrigit illa manus.
Victor ubi es ? Nec enim miserae te invenimus usquam,
130 quaesitus longo tempore victor ubi es ?
Dum queror ac mecum doleant, nisi falsa notavi,
flexerunt tremulum lilia maesta caput.
Frigida pendentes commoverat aura capillos,
respicio, nullus post mea terga fuit.
135Vidi aliquid, species amor obtulit, inter eundum
constiteram, et mixto laeta timore fui.
Aspicio loca nobiscum tibi culta frequenter,
Heu loca non oculis dulcia ut ante meis.
Grata tamen quia te referunt, quia grata fuerunt,
140 sic etiam ex ista parte dolere juvat.
Nunc tua quae possum pro te vestigia tango,
et lacrimas propior conbibit herba meas.
Aspicis haec oculis, sed non quibus ante solebas,
nec lacrimae, nec te nostra querela movet.
145An quia mortalis jam desinis esse, recedis ?
Et mihi non ultra conspiciendus abes ?
An quia peccatrix non sum te digna videre ?
Heu cur illa timet crimina noster amor ?
Digna licet non sim, potui tamen esse, videri,
150 da veniam, pietas nunc ubi tanta tua est ?
Quid meruere alii, si te mihi Christe negabis ?
Quid reliquus maesta cum genitrice chorus ?
Restat ut accedat nostro tua gratia voto,
Cura alias maestam nulla levare potest.
155Hoc te Martha soror, rogat hoc qui lumine cassus,
Lumina quae videat te duce frater habet.
Te genitrix, te noster amor, duodenaque turba,
Te bonus hoc anima supplice quisque rogat.