Gratulor, incolumi Cilicas adiisse carina:
Plus aequo reditum sustinuisse, queror.
Scilicet hunc primo signarat Cynthia cornu,
Et prope jam plenis tota refulsit equis.
5Quidquid id est, paterer; si, pro quo mitteris isthuc.
Quis mea, nescires, pectora torquet amor.
Ah! nimium mora longa mihi, quae gaudia differt.
Et figenda sacris oscula Martyribus!
Accidit dubius nostris moeroribus angor,
10Quae possit tantae causa subesse morae.
Quid statuam ignoro: vetuit fortasse quod opto
Miles? an istius nil ibi mercis erat,
Non semper leporem capias, venatibus apta
Quamquam adigas celeres per juga summa canes,
15Saepeque nec piscem; quamvis humentia lina,
Et tibi piscosis pendeat hamus aquis.
Fallimur, o! Tarso quam primum es redditus urbi,
Ille locus tabo sanguinolentus erat.
Interdum timeo, quamvis exosus utrique,
20Ne te foeminea compede nectat amor.
Ah! peream potius, quam me haec injuria laedat
Dicar et infido foemina lusa viro,
Quid? damnata prius rursum te praelia vincant?
Et quod jurasti, ventus et aura feret?
25Tune peregrinae dum fors blandiris amicae,
Dissipet illa meas, quae male dantur, opes?
Dona ego transmittam; donis peregrina fruetur?
Vilior et turpi pellice Martyr erit?
Quid facis? heu! castae frustra operare sorori?
30Cor dolet, atque ira mistus abundat amor!
Quid tamen haec moveo? melioribus uteris armis,
Et spolium de te nulla Cilissa tulit.
Utque si hoc verum, clausa servatur in arca
Promissa testis scripta tabella tui.
35Hactenus insanisse sat est (hoc pagina signat)
Turpiaque Idalio colla dedisse jugo.
Hoc, Aglae voveo nullus, qui pectora nobis
Quam Christi posthac ignis adurat, erit.
Haec ego dum relego, scriptae do basia chartae,
40Saepe sono tenui, dico; tabella, places.
Neu dubitem, subito praeterquam murmure famae
Constitit Angelico teste relata fides.
Ut vidi, ut sensi pavidum sub sidere pectus!
Mobile sic placidis sternitur aequor aquis.
45Vincimus, exclamo: quem coram cernimus Ales
(Nec fallor) palmas praecinit ille tuas,
Hic rate te Cilicas tetigisse fideliter oras;
Et Tarso exceptum, nuntius Ales ait.
Ardua prostabant furnis tabulata theatris,
50Moestaque sanguineo pegmata structa foro.
Circum ences, cultrique; ferus circum undique lictor;
Et nova sub gladio Victima Martyr erat.
Ausus es amplecti, pulchroque fluentia tabo
Pectora, complexu pressa fovere tuo.
55Quin etiam tepidum labris suxisse cruorem
Diceris, et sacris erubuisse notis.
O! mihi qualis eras hoc timidus murice: talis
Fac redeas; Aglae congruit iste color.
Aliger hic contra; faciet Bonifacius, inquit:
60Et novus effuso sanguine Martyr erit.
Martyr eris? vellem tecum licuisset adire
Sic bene casaro victima juncta forem.
Quin melius fosso flueret de pectore sanguis.
Quam lacrima in culpas rursus itura meas!
65Et mihi sunt vires, structo concurrere ferro:
Plus me, quam quisquam crederet, urget amor.
Nil moror aut dentes ferrati pectinis, aut quas
Lictor suffossis unguibus urget acus.
Nec pice, nec rutilo succensos igne lebetes
70Cor pavet, aut quidquid Praesidis ira coquit.
Interea quoniam te solum haec praelia poscunt,
Incipe, sed forti; bella movere manu.
Perfer et obdura: metuendae cuspidis hastas.
Mollia ceu plumae verba, portat Amor.
75Quin facito ut dicas quoties mucrone Satelles
Saeviet; hoc Aglae jussit obire modo.
At potius Christus jussit, fusoque cruore
Suscitat ignavas ad sua bella manus.
Quod si forte tibi reddatur Epistola, quando
80Lictores inter sanguinolentus eris:
Hanc cupiam tepido perfundi sanguine: pactam
Adstruet haec melius rubra litura fidem.
Ipsa ego cum manibus, labrisque adpressero, dicam:
Pro Christo fusus quam bene sanguis olet!
85Interea famuli comites, quos misimus una,
Este, precor, vestne turba fidelis herae.
Compolsitum corpus Bonifaci insternite puppi,
Quam Phrygia illusus vestiat arte tapes.
Addite purpureis carchesia candida velis.
90Perque ratem liquidus munere fudet Arabs.
Ut venti aspirent, remis quoque pellite navim?
Et facite, ut modici denatet illa mora.
Ipsa ego procurrens, qua se Tybris ostia pandunt,
Spectabo placitae signa notamque ratis.
95Et quaecunque procul venientia, videro vela?
Vela tamen rubea conspicienda nota:
Clamabo, meus est navi Bonifacius ista:
Jam vehitur Martyr, qui prius emptor erat.
Nec mora, votivis ardebunt cinnama flammis;
100Ibit et in longas excita Roma vias.
Cum prope constitero, sacros affusa per artus
Adjiciam modici talia verba prece:
Da veniam, frater; caeloque recepte sororem
Respice, et aeterna foedera junge fide.
105Jactabas abiens te Martyra; risimus illud:
Corrigitat risus exitus ipse meos.
Nec deere votis sublimibus alta columnis
Templa, tibi Paria construet arte labor.
Ardebunt illic prascindae lampades auro,
110Inque laboratis thura cremata focis.
Tunc tibi subjiciam, Bonifaci, has incole sedes,
Sed mea fac tecum molliter ossa cubent,
Quin etiam inscripto lucentia marmora versu
Ultima defuncti Martyris acta ferent,
115Siste, Viator, iter: jacet hac Bonifacius urna
Occubuit Martyr, qui prius emptor erat.
Hic Aglae vicina, fuit peccasse quod olim,
Corrigit hoc tumulo frater, et illa soror.