O qui labantis fata Poloniae
Rerumque frenos flectis, inhospitos
Regni tumultus, et protervum
Per populos equitare Martem,
Deliberato funere civium,
Gaudes tueri, nec lacrymantia
Per templa, per Divum penates
Perpetua prece supplicantem,
Ingurgitatam sanguine patriam,
Civesquc belli pulvere sordidos
Paci redonas: quin, vocantis
Justitiae scelerumque vindex,
Qua clusa surdis bella repagulis,
Coecisque vinctum carceribus metum
Servas, inexpertamque sontes
In populos meditare poenam,
Eliminato cardine funera
Dimittis in nos! Hinc fragor hostium,
Hinc detonabundae cohortes
Threiciis furiantur armis.
At o precantis magna Poloniae
Tutela, Virgo, pelle ruentium
Turbam malorum: tu Tonantis
Justitiae moderaris ignes;
Et saepe crudum fulmen ab ignea
Furare dextra, cui virides tamen
Palmas triumphalesque laurus
Pro rabido subjicis tonitru.
Sic te recenti Carolus hospitam
Invitat aula: dum procul insonat
Emasculatorum refusa
Diluvies Othomanidarum,
Atque in reclinis colla Poloniae
Ferruminatum stringit acinacem
Acer Gelonus, praeses adsis
Sarmaticis, pia Virgo, castris.
Dum mens honesti laeta periculi
Diffibulatum pectus aheneis
Obvertet hastis, et patentes
Missilibus jugulos sagittis,
Deproelianti robur, et hostica
Exulceratis caede phalangibus
Vires ministra: quo secundis
Carolus auspiciis cruentum
Perrumpat hostem, more tricuspidis
Flammae citatus, quem patriae celer
Per fulminatrices catervas
Mittet amor, per acuta mittet
Desaevientis spicula Concani.
Sed dimicantem, Virgo, ducem tua
Obvallet aegis, et supremae
Praesidium tueatur aulae.