Si non per arcus et Capitolia
Se pompa docti nominis explicet,
Quacumque se fert, ipsa currus,
Ipsa sibi populus sub alto
Coelo triumphat. Non tua se minus
Attollit astris, nec minus inclita
Mosaeque spectatur Sabique
Dardania procul urbe virtus.
Non tota vitae, tota tamen tuae est
Immensa tellus patria gloriae,
Quocunque, Petrasancta, vectus
Sollicito tulit axe rumor,
Te militaris stemmata gloriae,
Et Romulorum fata Quiritium,
Gemmasque natalesque ceras
Exiguis cohibere chartis.
Ut sensa docti pectoris, et notas
Mire loquaci pingis imagine!
Ipsumque conspirare pulchri
Corpus amas animumque veri!
Planeque ludens inde coloribus,
Et inde verbis, mentibus affluis,
Ceramque partiris videndam
Ingeniis, oculisque mentem.
Non solus album sol aperit diem
Rerumque vultus: scilicet ut Deus
Res temperavit, rebus una
Alterius color esse coepit;
Unoque gaudent protinus adspici
Et esse nexu. Quis caneret tui
Cum pace delabentis agmen
Eloquii placidosque lusus?
Si non Galesi lene sonantibus
Aequata ripis flumina currerent;
Nec se per et valles et arva
Praecipiti pede ferret Almo.
Mentis quis illud fulgur, et ingeni
Citata dicat fulmina? si neque
Percussus Altas, nec rubenti
Icta Jovis tonet Aetna telo,
Nec ruptus aether, nec tonitru procul
Rauco triumphum murmure mugiat,
Nec rubra diffisisque nimbis
Crebra cito micet igne rima.
Pars illa mentis, quae strepitus suo
Curasque regum ridet ab angulo,
Puroque, nec minus sereno,
Quam Superum Pater ipse, vultu
Humana spectat, cpio faciem satis
Colore ducet? Pinge Ligustico
Regnare sublimem profundo,
Nec facilem trepidare Petram,
Quam pone fracti exercitus Aeoli, et
In se repulsas unda resorbeat
Retrorsus iras; at superne
Lilia purpureique flores,
Et multa veris copia rideat,
Lenique labens lympha volumine,
Et mollis atque occultus udis
Murmuret e violis susurrus.