Quondam revinctus Palladia caput
Sacrum corona, carus Iasoni
Vates, inexperto chelydri
Mortiferi periturus ore,
Inter Pelasgos Ampycides stetit:
Tiphynque, nondum gurgitis arbitrum,
Jussit per obstantes procellas
Fatidicam celerare pinum.
In transtra fratres Tyndaridae ruunt,
Fluctusque verrit grandior Hercules,
Et Mercuri proles Echion
Thessalicos glomerat rudentes:
Fratres tenaces Eurytus ancoras
Proramque servat, nec Boreae genus
Alas reformidans paternas
Vela manu revoluta pandit.
Omnes parentum nobilium decor,
Omnes deorum progenie sati,
Incognitam Nymphis carinam
Tandem avido posuere coelo.
Sic vos, aviti laurea verticis
Quos fronde prisca cingit imaginum,
Lubinidae magni nepotes,
Pieriam subiisse mecurn
Gaudete cymbam: protinus aviis
Sulcanda remis nubila; protinus
Lunaeque stellarumque et altis
Littora sunt subeunda velis.
Nam qualis Orpheus Argolicam polo
Fixit carinam: non aliter mea
Vos inferet coelo Thalia,
Pectine non facili canendos:
Seu bellicosam Martius indolem
Accendit ardor, signaque gentibus
Erepta vicinis reportans
Arma animis gerit, arma dextris:
Seu blanda tutis otia civibus
Conclusa Jani limina nuntiant,
Fascesque victores clientum
Grex olea viridante cingit.
Quod si recessus Pierii placent
Et non profanis cognita vatibus
Cortina, felices labores
Pegaseae venerantur undae,
Intaminatae quos sapientiae
De fonte promunt signa Lubiniis
Notata ceris, omne dextro
Surgit opus genio peractum.
Salvete, clarae sidera patriae,
Nostroque vecti per mare barbito,
Cursu fatigatam carinam
Stellifero sociate mundo.