Protinus, Virgo, tibi longa laudum
Pompa ducetur, ubi se recurvo
Collium flexu viridis reducit
Scena tbeatri.
Audient magnae titulos Parentis
Pinei montes, Viliamque circum
Ter repercussae recinet Mariam
Vocis imago.
Audient colles, et opaca longe
Colla submittent, trepidaeque circum
Attrement pinus, humilique supplex
Populus umbra.
Sed prius magnum triplici Tonantem
Voce placamus: placidumque Christi
Pectus, et nostris vacuam querelis
Flectimus aurem.
Inde ter, sancto redeunte cantu,
Sancta clamaris: nemorumque rursus
Murmur et fractae referet Mariam
Vocis imago.
Te sua gestit Genitrice Numen,
Virginum Virgo: genitrice gestit,
Quisquis optata tibi cumque carus
Vescitur aura.
Casta tu pulchri Genitrix amoris,
Tu spei Mater: tibi pictus almi
Campus Edeni, facilisque vitae
Germinat arbor.
Tu domus Veri: tibi certus uni
Aureas aether deserare valvas
Gaudet: aeterni geminant tibi sus-
piria colles.
O potens olim profugos tueri
Civitas sontes! decus o Sionis!
O Dei praesens domus! o reposti
Foederis arca!
Sive tu purum sine fraude vitrum
Consulis formae, reticisque vultus;
Blanda seu tristes imitaris inter
Lilia spinas;
Sive praesago Gedeonis arvo
Vellus haud ullo temeraris imbri,
Uda cum circum madido laboret
Area coelo:
Seu negas circum crepitante flamma
Pulcher exuri rubes, et peventes
Increpas ramos, foliisque laeto
Ludis in igni.
Inde Jessaei solium nepotis,
Virgo, se toto tibi sternit auro:
Hinc tibi surgit superas eburna
Turris ad auras.
Te suas, Virgo, simulant refusa
Mella per cellas; et amoena serum
Bura, quae muris gelidique claudunt
Fontibus horti.
Hic tibi surdas fuga lenis Euri
Excitat frondes, ubi purus undae
Humor occulta nemorum volutus
Murmurat umbra.
Hic cadens laevi tibi lympha lapsu
Praefluit valles, et aperta prata
Inter, impellit violas perenni
Aura cachinno.
Tot tibi, Virgo, bona liberali
Defluunt coelo: tibi tanta terris
Labitur semper renuente sisti
Gratia rivo.
Tu polo missas pia cymba fruges
Acta longinquo vehis institori:
Tu diem ducis, placidoque mane
Lumine rides;
Qualis Eoos ubi tollit undis
Lucifer currus, roseisque loris
Undat, errantes per aquosa ludunt
Caerula flammae:
Qualis aut Phoebe radiante plenum
Lucet argento; mare qualis intrat,
Aut mari surgit rutilus diurno
Phoebus in auro;
Quale, dum puro taciturna coelo
Siderum se fert acies, per omnes
Ignium rimas nitidi renident
Atria coeli.
Quod tibi nomen, pia Virgo, summa
Voce dicemus? solium superni
Audies Regis radiare magno
Majus Olympo.
Quidquid es, quidquid bona Mater esse
Et cani gaudes, manibus remulce,
Quem manu gestas, Puerumque nobis
Flecte Tonantem.
Nos tua tutos prece servet Infaus,
Si tibi primae geniale noxae
Crimen exemit, placidocpie jussit
Sidere nasci:
Si tulit vero puer ales ore,
Te nurum coeli fore: si pudici
Nil minor floris genitrix severa
Lege piaris:
Si nihil terris gelidive debes
Legibus leti, choreasque Divum
Inter et plausus repetis sequaci
Astra triumpho.
Ille, qui leni pede pulsat altos
Siderum campos, viridesque stellas,
Lucis intensum jubar inter, inter
Lilia ludit,
Agnus; heu, nostris onerata culpis
Colla reflectat, leviterque moto
Ad preces cornu, misero quietem
Annuat orbi.
Haec ter effati, pia signa campis
State, dicemus: pia signa campis
Protinus stabunt, gelidi secundum
Flumina Vacae.
Signa clementi rapit aura flatu,
Nos labor curtae dapis. Ille mensam
Textili lino super, hic virenti
Cespite ponit.
Promitur simplex penus, et supino
Concha sinceri salis e canistro:
Faginus juxta scyphus, innocentis
Arma Lyaei.
Sunt et, autiquo quibus herba circum-
Fulget argento, positosque Vaca
Pone crateras fugiente praeter
Frigerat unda.
Hinc dapes, illinc cyathos coronant
Sutiles herbae: mihi solis aestum
Eximet parce cichorea sparso
Mitis olivo.