Ausonias spectare fores adamante superbo,
Non silice exstructas, nisi te sine dulce fuisset:
Vidi etenim limenque rigens et claustra supremi
Artificis firmata manu nymphasque sonoras
Ceruleumque Athesim subeuntem gurgite blando.
Flectitur ille volens alpini conscius ortus
Et supplex melioris adit confinia mundi
Natureque humiles grates agit, alta Verone
Menia, frondosos colles, pulcerrima Martis
Pascua et Adriaci famosas equoris urbes,
Non Istrum Peucemque feram, glacialia rura,
Littora nec Scythici visurus turbida ponti.
Non modo res nostras igitur, pecudumque ferarum,
Ac terras fluviosque vagos invicta regit sors.
Vidi et terrificam solido de monte ruinam
Atque indignantes precluso tramite Nymphas
Vertere iter dextramque vadis impellere ripam,
Et didici insano provisa pericula vati,
Oppressum subita populum sub strage misellum.
Mors inopina hominum et proprii mens inscia fati!