Rus michi tranquillum media contingit in urbe,
Rure vel urbs medio, sic prompta frequentia soli.
Promptus et in latebras reditus, dum tedia turbe
Offendunt. Hos alternos urbs una regressus,
Hos dedit una domus, senium que pellit et iram:
Nam desiderium valvas transgressus abunde
Lenio, semper adest oculis animoque vicissim
Quod placeat possitque graves avertere curas.
Rursus et, ut strepitus pertesum, limen amicum
Transeo, multa uno fugiens fastidia passu,
Et querulum obverso secludens cardine vulgus.
Hic michi tanta quies, quantam nec valle sonora
Parnasi, nec cecropie per menia ville
Invenit studiosa cohors, heremoque silenti
Vix Egiptiace cives, nisi fallor, arene
Angelici sensere patres. Fortuna, latenti
Parce, precor, parvoque volens a limine transi,
Et regum metuenda fores invade superbas.