CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaSextus Propertius

Sextus Propertius · Medieval

Elegiae (Propertius) — Liber II — XXIV

latín

“Tu loqueris, cum sis iam noto fabula libro,
Et tua sit toto Cynthia lecta foro?”
Cui non his verbis aspergat tempora surdo
Aut pudor ingenuus, aut reticendus amor?
Quod si tam facilis spiraret Cynthia nobis,24.5
Non ego nequitiae dicerer esse caput,
Nec sic per totam infamis traducerer urbem,
Urerer et quamvis nomine, verba darem.
Quare ne tibi sit mirum me quaerere viles:
Parcius infamant: num tibi causa levis?24.10
Et modo pavonis caudae flabella superbae
Et manibus dura frigus habere pila
Et cupit iratum talos me poscere eburnos
Quaeque nitent Sacra vilia dona Via.
At peream, si me ista movent dispendia: sed me24.15
Fallaci dominae iam pudet esse iocum.

Hoc erat in primis quod me gaudere iubebas?
Tam te formosam non pudet esse levem?
Una aut altera nox nondum est in amore peracta,
Et dicor lecto iam gravis esse tuo.24.20
Me modo laudabas, et carmina nostra legebas:
Ille tuus pennas tam cito vertit amor?
Contendat mecum ingenio, contendat et arte,
In primis una discat amare domo:
Si libitum tibi erit, Lernaeas pugnet ad hydras,24.25
Et tibi ab Hesperio mala dracone ferat,
Tetra venena libens et naufragus ebibat undas,
Et numquam pro te deneget esse miser —
Quos utinam in nobis, vita, experiare labores —:
Iam tibi de timidis iste protervus erit,24.30
Qui nunc se in tumidum iactando venit honorem:
Discidium vobis proximus annus erit.
At me non aetas mutabit tota Sibyllae,
Non labor Alcidae, non niger ille dies.
Tu mea compones et dices: “Ossa, Properti,24.35
Haec tua sunt: heu heu tu mihi certus eras.
Certus eras heu heu, quamvis nec sanguine avito
Nobilis et quamvis non ita dives eras.”
Nil ego non patiar: numquam me iniuria mutat:
Ferre ego formosam nullum onus esse puto.24.40
Credo ego non paucos ista periisse figura,
Credo ego: sed multos non habuisse fidem.
Parvo dilexit spatio Minoida Theseus,
Phyllida Demophoon, hospes uterque malus.
Iam tibi Iasonia nota est Medea carina,24.45
Et modo servato sola relicta viro.
Dura est, quae multis simulatum fingit amorem,
Et se plus uni si qua parare potest.
Noli nobilibus, noli conferre beatis:
Vix venit, extremo qui legat ossa die.24.50
Ii tibi nos erimus: sed tu potius precor ut me
Demissis plangas pectora nuda comis.

Sigue explorando

Por su autor
Sextus Propertius · 93 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Elegiae (Propertius) — Liber II — XXIIIElegiae (Propertius) — Liber II — XXIX →

Expediente

Autor
Sextus Propertius
Título
Elegiae (Propertius) — Liber II — XXIV
Lengua
latín
Época
Medieval
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-elegiae-propertius-liber-ii-xxiv--sextus-propertius-c25316
Cita recomendada
Sextus Propertius, «Elegiae (Propertius) — Liber II — XXIV», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-elegiae-propertius-liber-ii-xxiv--sextus-propertius-c25316.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.