ZAM. Azaria, postquam perfecto munere mater
Exportans natum sacris purgata recessit,
Et nos purgatae debemus carmina matri
Matri, cujus honos tollit se tantus Olympo,
Editus à terris quantum se tollit Olympus.
AZAR. Et quae debemus, par reddere carmina Nymphae,
Nymphae, cujus amor divini dignus amoris
Fecit eum, coeli cui regia paret, amantem.
Quid cessamus? amet nostro se carmine dici,
Si nostri tantâ digni sint Virgine cantus.
ZAM. Betlemii colles! quondam plorata Racheli
Rura, cavis ô! nunc redeunti plaudite Nymphae
Rupibus, et toto exultans è litore plausum
Jordanis, plausum ipsa omnis responset Idume.
AZAR. Tendis Betlemiae dum, Virgo, per ardua rupis
Balsama, vel siquid quam balsama suavius usquam est,
Sub pedibus, passimque virens nascatur amomum,
Ne sit is indignus, tantâ te Virgine, callis.
ZAM. Ardenti Virgo ne fors se sole fatiget,
Dum redit urbe domum, non omnia possumus omnes,
Vos umbram palmis, umbram praetendite myrtis,
Pastores, meruit fieri sibi talia Virgo.
AZAR. Ne nimium montana foras per saxa laborem.
(Namque gravis montana labor per saxa) sonantes
Si ventos, dum tendis iter, nubesque timebis,
Carmine mulcebo ventos, nubesque tenebo.
ZAM. Verum ego dum Nymphae clementis commoda coeli
Orabam, nexisque arcendos frondibus aestus,
Jam blanda aspirat lenis clementia coeli,
Et solis sese nimii fregere calores.
AZ. At vos, dum sponsa sequitur vestigia sponsus,
Lenti ite, in medio ne fors puer algeat aestu;
Neu dura infesti noceant incommoda coeli
Aut puero, aut matri, sperataque gaudia vertant.
ZAM. Si patrii audierint me vates, publica totis
Cantabunt Nymphae redeunti carmina silvis.
AZ. Et mihi pastorum pubes si rustica credat,
Mille illi totis pendebunt munera lucis.
ZAM. Nymphae Betlemiis florent quae lilia campis
Concedant, summoque nitent quae sidera coelo,
Et tu Luna, ardes cum puro argentea vultu;
Concedat Sol ipse, auro dum lucet, et igni.
AZ. O qui purpureis superos ardoribus ignes
Accendis, seu mane novo cum prima per orbem,
Ultima seu sero cum vespere lumina portas,
Lucide Sol, possis nil visere Virgine majus.
ZAM. Sed puer ipse etiam est laudari dignus, et isto
Quo mater (si fas) dicendus carmine nobis.
AZ. Magna puer meruit, debet cui maxima mater,
Una suo matrum fortunatissima nato.
ZAM. Illa sinu dum blanda fovet, vultuque puellum,
Credo equidem teneris rapit oscula mille labellis;
Qualia nulli unquam natus dedit oscula matri,
Quantaque vix ullae possint sperare parentes.
AZ. Dumque suam vultu matrem ridente fatetur
Natus, amor matris jam non sua gaudia celat.
Nec jam dissimulas, quamvis pudor obsit amori,
Quem nuper, Virgo, nolebas matris honorem.
ZAM. Uberibus matri dum turget lacteus humor
Distentis, longum mammis indulgeat infans.
Az. Et dum tam puri liquidos bibit uberis haustus,
Crebro hunc amplexu permulceat optima mater.
ZAM. Cum primo nomen matris tentabit urore,
Ne stupor impediat puerilis murmura linguae.
AZ. Et cum jam pedibus vestigia figere certis
Incipiet, petat amplexus,petat oscula matris.
ZAM. At quoties labris nati imprimet oscula mater,
Florentes totab ore rosas, tot lilia carpat.
AZ. Et quoties natus pendebit ab ubere matris,
Impresso puras tot ducat ab ubere gemmas.
ZAM. Matris in amplexu tantum venientibus annis
Cresce puer, quantum primi sub tempore veris
Vallibus in riguis, et opacae matris in umbra,
Surculus aërias se tollere suevit in auras.
Az. Ah! puer inquantos crescis cum matre dolores?
Nec te poeniteat puer ah! divine laborum.
Si qua fides monitis vatum, tu sanguine fuso
Polluti quondam purgabis crimina mundi.
ZAM. Fortunate puer, tenues quem lucis in auras
Fudit pura parens, et puro nectare pavit.
Az. Fortunati ambo,quorum se legibus Orbis
Inclinat, magnusque olim parebit Olympus.
ZAM. At magnus quamquam vobis parebit Olympus
Has laudes nostri ne spernite pignus amoris.
Az. Quod si,Virgo, tuum non est audacia numen
Orare, oramus te, per tua gaudia, natum.
ZAM. Perque sinus illos, quibus arcte se implicat infans,
Involuitque tui, mater, securus amoris.
AZAR. Te per et illa tuo, quae pressas ubera nato,
Quae pressas nato caelestibus ubera palmis.
ZAM. Perdulces pueri risus, per dulcia verba,
Verba inter blandae, quae frangit, murmura linguae.
AZAR. Per quidquid dulci in puero tibi dulce futurum est.
Da facilem, inquirit si nostra in crimina, natum.
ZAM. Et quamvis regem caeli alta palatia natum,
Quamvis reginam te, Virgo, sidera sperent,
Ut nostri memorant vates, et credere justum est:
Teque, tuumque, feras si nostra haec munera, natum
Semper flore novo, semper venerabimur aris.