Ite boves, omnis pagus vacat, ite soluti
Vomeribus, rastrum vacuus deponat arator,
Festum pastor agat, tua sunt natalia, Virgo.
Haec viridi è tumulo, terebinthum subter opacam,
Divinus Lysias, turbâ spectante, canebat
Idem pastorum Lysias, oviumque magister.
Accurrunt nymphae ad cantum, properantque vocati
Agricolae, qui dona parent, portentque Puellae.
Et prior ante alios presso cum lacte ferebat
Insignes maculis, capra è candente, gemellos
Belieser, primo cervix quibus ardua cornu:
Cervicemque super lecto de flore corona.
Sedula Tamarias, cum Beliesère marito,
Lilia cana novem dono fert, fertque hyacinthos,
Florenti nexos, et permixtos amaranto.
Fert Jocabe fructus, horto cui divite multi
Pendebant ficus, et mitia poma rubebant,
In musco ficus, in vimine poma ferebat.
Portat cum famulis et dura conjuge Beris,
Frondosi qui summa colit pineta Sionis,
Dives agri, dives pecoris, vitisque novella
Primitias frugum; properataque liba per herbam
Expediunt famuli,perfundunt lacte placentam,
Tum parco melle intingunt, onerantque canistris.
Fert turdos Jonathas, visco qui saepe tenaci,
Retibus aut tensis, aut fictae carmine vocis,
Et fallebat aves, et eas cantare docebat.
Tum bonus ipse etiam exemit quae subere Phison
Cerea dona cavo, puro cum melle parabat.
At felix operum, quae nullis una puellis,
Seu tereti lino, mollis seu vellere lana
Ducat opus, ducti concedat munere fusi,
Dina laborati textum admirabile luti
Portat divinae chlamydem factura puellae,
Docta et acu linum, docta et deducere fuso.
Bernice certis, cui plurima mulctra diebus
Spumabat, sinum lactis parat anxia, et addit
Lacti pruna, rosasque suus quae Beris amabat:
Et ni, Virgo, tibi servasset, Beris haberet.
Ducit Atys geminas ipsa cum matre capellas,
Spem gregis, et blandae solatia prima sororis,
Quae bis et ad mulctram veniunt, bis et ubera tendunt.
Utque suo quoque non desit sua gratia dono,
Et lotas nitidis insontibus, et bene pexas,
Atque rosa, atque thymo, atque apio frondente coronat:
Non procul hinc plexis redimitae tempora sertis
Thaborides nymphae per florea rura vagantur.
Arbuteis quae serta legant portanda canistris,
Et thymbram, et violas, et caetera munera ruris,
Munera divinae cunis spargenda Puellae.
Pars molles calathos florenti texit hibisco,
Parsque legit flores, calathos pars floribus implet.
Dum parte ex alia pastorum rustica pubes
Vino hilaris, dulce in vicini fontis ad umbram,
Virginis agresti laudes meditatur avena.
Quos etiam monitis Lysias hortatur, et urget.
Vos ait, ô, quibus est lectos per gramina flores
Quaerere amor, mecum nascenti serta Puellae
Carpite, et eximiam imprimis de flore coronam
Texamus, mollique thymum jungamus acantho:
Spirat dulce thymus florenti junctus acantho:
Et densâ Nymphae cunas aspergine florum
Ornemus, capitique suos addamus honores.
Namque Dei, si vera fides, et credere dignum est,
Quondam mater erit, nec eam ventura silebunt
Tempora, si meritae norint praeconia famae.
Ecquis erit tantam inter vos qui dicere Nympham
Audeat, et blando teneat spectacula cantu?
O mihi si primi redeant cum viribus anni,
Qualis eram, cum me calamo donavit eburno.
Mathatias, celebrata olim ob certamine fratrum;
Quali, Virgo, tuas cantarem carmine laudes!
Vos quibus est animi vigor, et vis blanda canendi,
Vos o nascentem pastores dicite Nympham.
Egregium victoris erit pro carmine munus,
Molle pedum, flavo extremum quod vinxerat aere
Bananias, moriensque mihi donarat habendum
Addam utrem paribus calamis, et follibus aptum
Ore favete omnes,et cingite tempora lauro.
Sic fatus sumpsit laurum, quam tempora circum
Imposuit: sic fidus Atys, sic caetera turba,
Et certare alacres, et jam cantare parati.
Carminibus dictis, tam laetae lucis honorem,
Per patrios montes, vicinaque rura, quotannis
Indixit Lysias solemnem semper habendum.