In puerilis adhuc aetatis flore beatus
Succrescens, studiis virtutum intentus honestis,
Corpore erat juvenis, senior sed canus in actu.
Quem genitor verbis compellans pluribus ambit,
Ammonet, hortatur, blanditur, postulat, orat
Sacra monasterii quo linquens atria sancti,
Vertat iter retro, et mundana negotia curet.
Quis labor omnis inest, quo sint sine cuncta quiete,
121.0935B| Fraus, furor, invidiae, violentia, cura, tumultus,
In varios casus hominum mergentia mentes.
Verba patris Sanctus, ceu spicula toxica, temnens,
Rejicit, opposito fidei munimine fretus.
Anxius at genitor casso conamine fusa
Cernens verba, minis homo vincere talibus instans:
Ni coeptum testatur opus, habitumque relinquat,
Mundanosque citus sese convertat ad actus,
Jam cunctis rebus, fuerant quae more paterno
Praebendae, haeredem faceret contemptus inanem;
Sed sacer ista puer verborum verbera spernens,
Doctrina plenus divini flaminis, inquit:
Nil, pater, esse mihi proprium tam, chare, memento,
Quam summo servire Deo dum vixero; quique
Pars mea cum fuerit, pars illius esse merebor,
121.0935C| Sacra evangelici memoratur voce libelli,
Promisisse Deum quaerenti talia Petro:
Omnibus abjectis vos, qui mea jussa sequentes,
Cuncta caducorum sprevisti culmina honorum,
Cum Deus aethereum mundi sub fine tribunal
Sederit, et rapidus cunctum subverterit orbem,
Exurens igni terras, pontumque, polumque,
Tunc vos bisseni residere in sedibus, atque
Judicio faciet recto disquirere mundum.
Omnis enim, quicunque meo conductus amore
Postponit mundum, seu nomina cara parentum,
Centuplicata gerens capiet, vitamque perennem.
Inde, Serene pater, non auribus audio surdis,
Egregii memorat quae pagina sancta libelli,
121.0935D| Psalmicani tibimet breviter quoque dicta citantur
Illa, quibus recinit: Dominus mea portio solus,
Lex inscripta jubet tabulis de rupe recisis
Levitas inter fratres non tollere partem.
Unde, pater, curo proprium nil, nilque requiro
Terrenum, candens ac fulvum sperno metallum.
Terrigenae teneat terras tellure tenendi.
Quid mihi cum mundo, genitor, cui mortuus exsto.
Alma Maria Deum velatum tegmine carnis,
In cunis texit vilis velamine panni;
Et vestis mihimet fulvo texenda metallo est?
Vulpibus est fovea; coelique volucribus umbra;
121.0936A| Ac Dominus noster, qui totam condidit orbem,
Non habet exiguum tectum, quo membra reclinet;
Et mihi magna domus vario pingenda colore est?
Namque bonus non miles hic est, qui jure colendum
Deserit aerio solum sub tegmine Regem,
Et petit ipse fugax umbrosa cacumina tecti:
Urbibus ille decem praeferri nempe nequibit,
Palma et quae fuerit capulo sine palma neganda est.
Rex meus est Christus, regnumque illius Olympus;
Ast ego sum miles nunquam vincendus Amandus,
Militiam si servo meam; complector at illum,
Illum et jure sequor, cujus cognomine dicor.
Invideas mihi ne tantos, pater, obsecro honores,
Est mihi Christus amor, vestis, possessio, victus,
Et domus, et patria, et locus, et substantia, et aurum.
121.0936B| Viventi mihi vita est, ac lucrum morienti;
Quo sine nil cupio, et quocum bona cuncta tenebo.
Haec patri attonito rescrebat verba beatus
More apis excerpens Scripturae germine flores.
Plurima praeteriens studio brevitatis omitto,
Adque ea quae restant veloci famine curro.