Gallia, gaude alacris, praeclarus Apostolus iste est
Donatus tibimet. Dominus cum mitteret orbi
Lumina Doctorum, ceu stellas luce nitentes;
Tunc tibi sorte pia nostrum servavit Amandum;
Quo radiata pio virtutum lumine facta es,
Splendida terrigenis quadro sub climate clausis.
Per quem celsithrono credens in saecula regi,
Semper eris sanctum, speciosum, et nobile regnum;
Qui te, conspicuus cum Judex venerit orbis,
Undique collectam, ceu pastor ovilia, ducet
Ad Christi solium; veniens quo, munera magni
Principes Domini, tanto praeeunte Patrono.
121.0941A| Audiet et summi vocem Pastoris Amandus.
Euge, serve bone, aeternis laetare tropaeis;
Et mihi qui quondam fueras in pauca fidelis,
Multa super statuam te, ad gaudia nostra perintra.
Tunc tibi caro populo Rex talia dicet:
Grex benedicte, veni, regnum jam sume paratum,
Quaesitum sacris meritis ab origine mundi.
Gallia tanta tui sumes tunc munera Regis,
Actus magnifici si nunc imiteris Amandi;
Qui docuit quodcunque suo complevit et actu,
Qui jugiter sacrum servans pietatis amorem,
Et qua plenus erat vultum bonitate serenans,
Visu prodebat, quae pectoris arca teneret.
Sobrius et sensu, renitebat pectore castus,
Largaque pauperibus praebebat dona benignus:
121.0941B| Hinc atque hinc medium dum se conformat ad omnes
Divitibus dives, pauper sociatur egenis;
Qui vigil et vigilans orandi deditus omni
Tempore, parcus erat sermone, animoque suavis.