Aspirante Deo describens carmine vitam
Praesulis egregii sanctam celeranter Amandi,
Quae longis fuerat periodis jure notanda,
Si fandi mihi larga foret seu magna facultas.
Jam mediam breviore via festinus eundo
Transgredior, binosque pedes ponendo vicissim
Computo ter geminos, dum per compendia curro.
Sic iter emensum est; reliquae et praeconia laudis,
Rhetoricus cui sermo jacet, facundia marcet,
Hinc conor brevibus temerarius arbiter horum
Pangere versiculis, nullo complenda relatu;
Orbis verbifluus si isto conspiret in actus,
121.0947D| Conveniantque omnes una sub sede poetae,
Argumententur, modulentur, philosophentur.
Vera quidem fateor, non omnes promere versu
121.0948C| Virtutum laudes, ut dignum est, credo, valebunt;
Ac, si utcunque queunt extrinsecus acta referre,
Confiteor, nullo poterunt modulamine vocis
Promere pro meritis, quae sumpsit praemia in astris,
Altius ille volat, quam garrula lingua recurrat.
En figmenta canunt lyrico sermone poetae;
Quae relegis cur, lector amans, cum nulla salutis
Lucra gerant animis, labor oris, pastio venti?
Quid tibi pugnaces poterunt praestare phalanges?
Qua te veste teget palla discordia scissa?
Cur doleas illa caesas sub clade catervas?
Functi functa canant, vivens vitalia pange.
En meliora meo narrantur carmine gesta:
Non gladios, nec tela refert pharetramque Camillae;
Sed memorat victam Christo sub Praesule mortem:
121.0948D| Et quae dona dedit caro dignanter amico.
Qualiter et quondam Domini dilectus Amandus
Mortis adhuc sub lege manens, et carne gravatus,
121.0949A| Mortis jura tulit; clausum quoque carcere Averni
Eripuit, vitaeque hominem de more reduxit,
Commemoro stupidus tanti formidine facti.