135.0491B| Bethlem regiparens, Davidis origine clara,
Regum regis ovans rutilo sed clarior ortu,
135.0492B| Quae Christi cunas meruisti visere primas,
Prima Deum cernens humano corpore tectum,
135.0493A| Angelico doctis monitu pastoribus. In te
Coelicus ostensus panis quo vivere gaudent
Agmina celsa poli, gaudet quo vivere mundus,
Primitiis nostris, in te salvatio nostra
Visa, docente astro, donataque munere digno.
Hisque fides toto ut maneat devotior aevo,
Virginis ex haustu sacrati haec ipsa Mariae
Stella nitens putei signatur fonte tueri,
Omnibus haud passim, mundis modo corde, retecta.
Quae tenebrosa diu, quae perfida corda gerebas,
Coeli lumen humi latitans Aegypte reservas.
Nazara, magnifico felix splendescis alumno
Qui terrena fovens, coelestia luce serenat,
Humanasque animas supero fulgore decorans,
De propria virtute sui bona cuncta ministrat.
135.0493B| Quae pridem tenebris errans, Galilaea, latebas,
Suspice progressum lumen de lumine verum.
Tu quoque, digna Cana, grato laetare decore
Quo validum vini concepit lympha saporem.
Fimbria contactos medicantis Gennesareos
Morborum aegrotos, pulso dat turbine laetos.
Villa Capharnaum, virtutum munere pinguis,
Ditescens harum late respergis odorem,
Quo variis properant gentes regionibus uti
Et flamen vitae sensu captare fideli
Sidonis Tyriique viri, Syriaeque coloni,
Plebes Judaeaeque Samaritumque catervae.
Bethaniae tellus, gemina virtute refulges:
Aret qua sterilis, surgit de morte fidelis.
O Solymae nomen, quonam te carmine pangam!
135.0494A| O Jerusalem, pacis quae visio dicta
Pacificum regem spernis! Quid munia pacis
Amittis, proprii contraria nominis, audens
Auctorem pacis, qui conciliare supernis
Res petit humanas, pessumdare. Perdita quaerens
Terribili spectas morientem pessima vultu,
Quod pavefacta metu fugiunt elementa videre!
Terra tremit, radios condit sol luce fugata,
Saxa crepant, monumenta patent, sunt carbasa scissa;
Durior et saxis nescis fera scindere corda!
Funditus eversam, quo te prodente reatu
Novimus, et dignas solvisse piamine poenas.
At nunc in melius reparata nitens, pretiosae
Ligna crucis servas, et celsa tropaea resignans,
135.0494B| Dum jam Christiferum placamus honore sepulcrum,
Unde inferna petens portas confregit Averni
Agnus, et exsurgens tumulo spolia ampla reduxit.
Inclyta qua niveo tellus radiata decore,
Corporis ac summi tactus oppleta vigore,
Hausta replet variae mundum splendore nitelae:
Morbida membra levans, atque atra venena repellens.
Quare nunc magis es toto venerabilis orbe
Quam quondam unius curans solemnia gentis,
Mons uber, mons exsultans, mons pinguis olivae,
Immarcescibili retinens vestigia feno
Felix, quae Domini, Patris solium subeuntis,
Impressere pedes, coeli convexa petentes.