135.0603|
135.0603A| Pluribus admissis coelorum ad gaudia sanctis,
Agminibusque sequi jam regia signa paratis,
Castris dispositis, et vincere bella suetis;
Praelia post valido passim certata labore;
Post pia victricis dignaeque insignia palmae;
Post populos, urbes, gentes et regna subacta,
Post juga nobilium cervicibus addita Regis
Aetherei, Rex ipse duces ad sceptra vocabat,
Debitaque audacem pressabat poena tyrannum.
Mandantur Patres ergastula linquere tandem,
Jussuque immerito funesta ad moenia duci,
Titanis novies dum jam repleverat orbem
Limina Paulino postquam servante manebant.
Custodes igitur, visis qui pectora miris
135.0603B| Sanctae subdiderant fidei, cunctique sodales
Magnifico vitet suggestant funera Petro,
Seque suis servet cautus, liberque recedat.
Adjungunt precibus lacrymas, labique queruntur
Morte patris gnatos, illi pastore perempto
Dispergique greges, et ovile facessere fundo.
Fletibus his victus clemens inflectitur altor,
Cedit, et effugium tentat pietate coactus;
Jamque pedem noctu foribus digressus apertis
Extulerat, Christumque tuens occurrere contra
Intremit, atque animum revocans ita fatur adorans:
« Quo, Domine, intendis?--Crucifigi, inquit, peto Romam.
--Rursus, ait, patiere crucis tormenta, Redemptor.
135.0603C| --Rursus, » at ille, poli repetens super aethera sedem.
Sic oculis senior mundi in caligine fixis
Pellegit aereas animis sectantibus auras,
Atque alacer versus: « Sequar, inquit, te, bone pastor. »
Regreditur, narrat gaudens ex ordine cuncta:
Solatur socios; cunctis plangentibus, unus
Exsultat, comites recreans solamine verbi,
Inque fide Christi valido munimine firmat.
Dumque piis pius et pastor pia pabula praebet,
E medio rapitur comitum lugente caterva,
Et nimio gemitu cordis testante dolorem,
Viginti cum quinque regi qui regmine tanti
Gavisi fuerant Patris feliciter annis,
135.0603D| Cogitur, arguitur; manet insuperabilis ille,
Et crucis extollit praestans immotus honorem
Omnibus impulsus flabris ut perstat Olympus,
Supplicium crucis invictus tolerare jubetur
Princeps, tantopere cujus commendat honorem
135.0604A| Ducitur ad regnum, postquam Phlegetontis in ima
Devictum penitus terris furtisque minantem
Aera, tentando coelum, corda illicientem,
Tritis allisum membris dejecerat hostem,
Quae precibus sternens genibusque in marmore fixis,
Aethere dejecit, lapidi signatur adactae
Nunc etiam patulae Petro incubante cavernae.
Quae pluvia oppletae pestes medicamine pellunt,
Jucundoque aegris dant munera roboris haustu.
Christum morte secuturus dum ducitur heros,
Exsiliens animo indignum testatur eodem
Se sublimari Dominus quo passus honore,
Qui coelo adveniens cuncta ad coelestia traxit,
Seque solo genitum terrenum finxit alumnum;
135.0604B| Crux sua quapropter caput ad terrestria vergat,
Et se terrestrem doceat, coelumque petendum
Haud aliter ni subjecta cervice, revelet.
Nec mora gyratur crucis a lictore triumphus,
Figunturque pedes supra, coeleste petentes
Lucis iter, palmaeque imum, terraeque propinqua
Complexae terrena legunt super astra ferenda.
Alloquitur de supplicio circum agmina fusa,
Flentibus et cunctis hilaris solatur anhelos,
Tranquillusque vocat divina ad gaudia tristes,
Eximiasque refert Christo pro munere plebis
Grates, cui commendat oves sibi vota ferentes;
Exorans ipsis super aethera pascua donet,
Tunc inter monitus interque affamina vitae,
Inter vota precesque, interque piissima verba,
135.0604C| Intentam coelis animam ad coelestia mittit.
Discipuli civesque pii, sanctique ministri,
Praecipue Marcellus, ei qui fidus alumnus,
De cruce deposito pietatis munia suffit,
Ordinat exsequias, et honorat aromate multo.
Regna Triumphantis mundi simul omnia Patris
Membra triumphalem juxta sanctissima callem
In Vaticano celebri tumulantur honore.
At Benjamites doctor, dux atque magister,
Postquam sermonem fidei resperserat oris
Largus in Occiduis, doctrina Oriente repleto,
Puniri infando caesa cervice jubetur
A lanio; praebensque caput pro numine regis,
Militiaeque viris secum tribus ultima passis,
Orbis in arce pio pro lumine caeditur orbis.
135.0604D| Fertur ei jugulo lac emanasse reciso,
Nimirum fidei qui lacte nutriverat agnos.
Emeriti summo proceres de culmine mundi
Sidereae pariter tolluntur in ardua sedis,
Et Regem spolia ante suum pretiosa reportant,
135.0605A| A quo perpetui fastus insignia captant.
Traditur Eoa quosdam regione petisse
Ausoniam comites, charissima membra referre,
Et curam propriis adhibere tribulibus aptam.
Munera captantes fere per duo millia raptant,
Quorum ausus Catacumbarum sub calle relidens,
Arguit immensi praecelsa potentia Christi,
Summam praecipuis urbem decorare patronis
Instituens, ferrent cuncto hinc solamen ut orbi,
Orbis et in capite toto peterentur ab orbe.
135.0606A| Terrentur tonitrus subito vi, fulguris igne:
Sparguntur, tanti linquunt conamina coepti.
Romulei cives, qui digni forte probati,
Sectari tantum qui promeruere decorem,
Attollunt, complectuntur, sibi rapta receptant
Pignora, prae cunctis opibus ditissima mundi.
Hinc loca quis servarentur pro velle capessunt,
In quibus et toto veneranter ab orbe petuntur;
Qui juncti Domino coeli super astra sedentes
Inclyta subjectum disponunt jura per orbem.