135.0617|
135.0617A| Erectum ultra hominem meditans fera bellua mandat
135.0617B| Ut Dominumque Deumque coli se Domitianus,
Invidia furit in Christum, sanctisque prophetis
Credulus ut, metuitque etiamnum stirpe creandum
Davitica, qui sceptra regat; vestigat acerbe
Davidis genus, et tormenta per impia quaeri
Interimique jubet; fit quaestio cruda tyranni.
Restiterant quidam Judae tunc forte nepotes,
Hi quoque delati, Christo quasi carne propinqui,
Ducuntur regi; rogitat sint sanguine creti
Davitico? Promunt; rogat his quam magna facultas?
135.0618A| Audit re tenues: Christi quam ditia regna?
135.0618B| Ipse, quis inquirit, vel quando, vel unde futurus?
Hi referunt hujus Christo non culmina regni
Terreni rapienda suo, coelestia summo
Sceptra manere Deo; angelicos parere ministros,
Cui constet regnumque parare, in limine saecli,
Dum veniet judex divino fultus honore,
Judicet ut vivos, mortis quoque lege subactos,
Pro meritis et cuique suis ut digna rependat.
Despuit inflatus personas tegmine viles;
Nec dignans punire, suos dimittit abire:
Missi magnanimes praeconia celsa fatentur,
Ecclesiaeque duces pacis post tempore vivunt.